Boekrecensie: Het levende labyrint – Natalie Koch

Vorig jaar schreef ik dat het eerste deel in de trilogie De verborgen Universiteit naar meer smaakte, veel meer. Het heeft ruim een jaar geduurd, maar eindelijk is deel twee verschenen; het levende labyrint.

Lees hier de recensie over het eerste boek in deze trilogie. Deze recensie over ‘het levende labyrint’ bevat mogelijke spoilers over het eerste deel.

***
Veel tijd om bij te komen van haar avonturen tijdens het eerste semester aan Untraceable University (UU) heeft Alexa Westerhof niet. Ze brengt de Kerstvakantie door in Nederland, bij haar moeder. Ze hebben veel te bepraten over het verleden van haar vader, Richard Grenville, en de reden waarom hij na de verwekking van Alexa nooit meer iets van zich heeft laten horen.

Maar veel tijd om in haar verleden te duiken heeft ze niet, wil ze terug naar UU kunnen, zal ze toch echt haar tentamens moeten halen. De vakantie vliegt dan ook voorbij en voor ze het weet, is ze weer terug op UU. Het valt haar zwaar. Ze heeft zoveel vragen over wat ze mee heeft gemaakt terwijl ze gevangen zat in het magische boek van Sam Eastman, maar niemand lijkt daar antwoord op te willen geven. Zelfs professor Matthews niet, terwijl ze toch het idee had dat hij haar vriend was.

Door magister Jones wordt ze op het matje geroepen en hij verbiedt haar om zich met andere dingen dan haar studie bezig te houden. Ook professor Rafiel is weer zijn afstandelijke zelf, dus Alexa heeft het idee dat ze er alleen voor staat. Helemaal als haar beste vriend Sander een vriendinnetje krijgt en zich alleen nog maar met haar bezig houdt.

Het gevolg? Alexa gaat weer in haar eentje op avontuur en komt weer in de nesten. Ze houdt zich bezig met magie die ze nog lang niet aankan en wordt bedreigd door Lester en Colin – de schoolgenoten die in het vorige semester het ook al op haar gemunt hadden.

Met veel speurwerk ontdekt Alexa twee schokkende dingen; hoe haar vader en zijn zus om zijn gekomen en dat een van de professoren zich bezig houdt met dingen die het daglicht niet verdragen kunnen. En dan staat Alexa voor een moeilijke keuze; is het voor haar genoeg om te weten hoe haar vader precies is overleden, of moet ze de mensen die er bij betrokken waren op het matje roepen, met de nodige heftige consequenties?

Het eerste boek was vrij licht van toon. Alexa leert voor het eerst dat ze magische krachten heeft, maakt iets heftigs mee, maar wordt goed opgevangen, zowel op school als thuis. In dit boek is de sfeer een stuk grimmiger. Ze wordt niet langer ‘ontzien’ als nieuweling, maar wordt aan haar lot overgelaten.

Juist door die grimmige sfeer, is dit boek nóg spannender dan het vorige deel. Ruim 680 pagina’s lang heb ik me al nagelbijtend amper bezig gehouden met de échte wereld, ik wilde alleen maar weten hoe het verder ging met Alexa.

En niet alleen met haar, maar als lezer wil je net zo graag weten wat er nu precies is gebeurd, 20 jaar geleden. Twee studenten zijn overleden door zich bezig te houden met verboden magie, maar hoe heeft het zo ver kunnen komen dat haar vader en tante zulke dingen deden? En waar hielden ze zich nou precies mee bezig?

Moest ik bij het lezen van het eerste deel af en toe nog aan Harry Potter denken, bij ‘Het levende labyrint’ absoluut niet meer. Magister Artemus Jones is het hoofd van een magische school, maar absoluut geen Albus Dumbledore. En Alexa is geen Harry. De wereld in de boeken van Natalie Koch is net zo magisch, maar wel een compleet andere wereld. Meer volwassen en meer echt.

Veel spanning, veel vragen en ingenieuze plots. ‘Het levende labyrint’ heeft eigenlijk maar een groot minpunt; het is deel twee uit een trilogie. Dus eindigt het boek met een enorme cliffhanger en is het nu afwachten tot het derde deel verschijnt. Nu maar hopen dat Natalie Koch doorschrijft en we minder lang op het slot hoeven te wachten, want ik ben enorm benieuwd hoe het afloopt met Alexa Westerhof!