De kracht van kwetsbaarheid

Afgelopen weken heb ik veel nagedacht over de manier waarop we communiceren met anderen. We willen graag leuk gevonden worden, slim, goed in ons werk, behulpzaam. We willen iemand zíjn, we willen gezien worden. Gezien worden beperkt zich dan voornamelijk tot onze kwaliteiten die we graag láten zien. Maar wanneer laat je je écht zien? Laten we ons überhaupt zien – volledig, met alle imperfecties die daarbij horen?

We verwachten van onszelf en van anderen dat we elke dag de schijn ophouden, om anderen te laten zien hoe goed we alles voor elkaar hebben. Kwetsbaarheid is een emotie waarbij bijna niemand zich prettig voelt. We associëren het met onzekerheid, angst en risico’s. Toch zegt Brené Brown, onderzoekshoogleraar maatschappelijk werk aan de University of Houston, dat juist kwetsbaarheid de basis is van alle mooie dingen in het leven, zoals liefde, vertrouwen en geluk.

Brown’s TED-talk was voor mij een feest van herkenning. Haar manier van werken en denken vóór ze de ontdekkingen in haar onderzoek deed, komt sterk overeen met mijn manier van werken. Leven. Mijn angsten en onzekerheden. Beheersen en voorspellen is precies wat ik graag doe en waar ik goed in wil zijn. Maar als je alles probeert te beheersen en voorspellen, is er voor kwetsbaarheid nog maar bar weinig ruimte. Nare, pijnlijke emoties verdringen we, omdat we de pijn niet willen voelen.

Wat Brown me leerde, is dat er niet zoiets bestaat als selectief verdringen. Wanneer je alle pijnlijke gevoelens wegstopt, is er ook voor de fijne, leuke en goede emoties geen ruimte. Dus eigenlijk schiet je er geen drol mee op. En dat merk ik. Op de dagen dat ik alles waaraan ik niet wil denken zorgvuldig weg heb geparkeerd, voel ik me ’s avonds minstens zo miserabel. Terwijl de dagen waarop ik onverwacht en ongewild in tranen uitbarst, bij bijvoorbeeld een stagebegeleider of een hoogleraar, uiteindelijk een prettigere afloop kennen. Opluchting, ruimte in mijn hoofd. En misschien is het ook helemaal niet erg als mensen zien dat ik het moeilijk heb. Het maakt je menselijk toe te geven dat je geen superheld bent die zich overal zonder slag of stoot doorheen werkt. Want uiteindelijk kan niemand die superheld zijn.

Onderstaand vind je Brené Brown’s TED-talk, waarin ze openhartig, grappig, maar ook scherp én kwetsbaar verteld over haar onderzoek, haar bevindingen en haar prachtige en uitermate leerzame conclusies. Alles viel voor mij op zijn plek en ik wil niets anders dan die ervaring delen.

Meer lezen? Brené Brown heeft ook een boek geschreven over dit onderwerp.