Hoe de ‘Mijn Geheim’ mij hielp om volwassen te worden

Hoe de ‘Mijn Geheim’ mij hielp om volwassen te worden

Tags:

mijngeheim300De leesmap, bestaat dat nog? Wij hadden hem vroeger. Het leukste uit die map vond ik het blad Mijn Geheim. Voor menigeen waren het vast andere bladen die een introductie gaven op het volwassen leven, maar voor mij was het de Mijn Geheim die de raadsels van volwassen vrouwen ontleedde. Het concept van Mijn Geheim is dat het vol staat met persoonlijke verhalen van, meestal, vrouwen. Die verhalen zijn over het algemeen in drie categorieën in te delen:

1. Vreemdgaan (meestal dat van de man, maar soms van de vrouw zelf, of allebei tegelijk zonder dat ze het van elkaar wisten);

2. Ruzies binnen de familie (lees: schoonfamilie);

3. Paranormale begaafdheid (of een andere geestesziekte).

Neem nou het verhaal van Ans, die na dertig jaar huwelijk door haar man werd verlaten voor haar nichtje Zwaantje, met wie hij, zo bleek, al eens eerder het bed gedeeld had. Na een paar maanden stond Ans’ echtgenoot weer bij haar op de stoep, hij miste haar. Dus gingen ze bij elkaar in bed liggen. En werd Ans de minnares van haar eigen man, die ondertussen bij Zwaantje inwoonde.

Hiervan leerde ik: 1. Mannen zijn onbetrouwbare honden; 2. Vrouwen hebben geen zelfrespect.

Een ander leerzaam verhaal was dat van de vrouw die klaagde dat haar schoonfamilie ruzie met haar maakte nadat ze op de bruiloft van haar schoonzus, die vooral trouwde omdat dat belastingtechnisch voordeliger was, had uitgeroepen: “oh, het lijkt net een échte bruiloft!”

Hiervan leerde ik dat sommige mensen trouwen omdat dat belastingtechnisch voordeliger is.

Het leukste waren de panelverhalen. Hierin legde een vrouw haar dilemma (“Moet ik kiezen voor mijn echtgenoot of toch voor mijn minnaar?”) voor aan panelleden die hun advies opschreven. Bij de panelleden stond altijd een pasfoto. Je mocht toen nog gewoon met je mond open lachen op een pasfoto. En als je de portretten van de panelleden eens goed bekeek, voelde je toen al aan je water dat dat in de nabije toekomst verboden zou worden.

Bij ieder panellid stond ook een korte tekst over zijn, maar meestal haar, leven. Net als categorieën verhalen, had je ook bepaalde categorieën mensen die panellid waren.

Neem nou Astrid: Astrid (46) heeft net haar derde scheiding achter de rug. Voorlopig even geen mannen meer voor haar! Ze heeft genoeg aan de vijf prachtige kinderen die ze eraan overhield: Carlos (20), Chantal (19), Chelzea (12), Cylan (11) en Chanita (6).

Of Ina: Ina (60) woont samen met haar hond, haar drie katten en haar kruiswoordpuzzelcollectie. Sinds kort is ze helemaal weg van kantklossen!

Of Charissa: Charissa (14) vindt het gewoon superleuk om mensen te helpen met problemen. Ze wil later graag maatschappelijk werker of zoiets worden. Haar hobby’s zijn kauwgom kauwen en nagels lakken met vriendinnen.

Hun adviezen kwamen, bij wat voor dilemma dan ook, vaak op hetzelfde neer. Astrids advies begon standaard met: “Wat ben jij egoïstisch bezig zeg! Denk eens aan je kinderen!”

Ina probeerde te pas en te onpas haar eigen hobby op te dringen: “Misschien moet je eens beginnen met kantklossen, dat werkt voor mij heel rustgevend. Met kantklossen heb je geen minnaar of echtgenoot meer nodig!”

Charissa vindt het altijd een “supermoeilijke situatie, ik zou ook niet weten wat ik moest doen.” Maar ze denkt altijd dat “je gewoon je hart moet volgen.”

Hiervan leerde ik: 1. Sommige mensen laten de namen van al hun kinderen met dezelfde letter beginnen; 2. Kantklossen is iets wat oude vrouwen erg leuk vinden; 3. Meisjes van veertien lijken misschien groot, maar ze weten eigenlijk niks.

Na de adviezen kwam er een korte reactie van de problemenhebster over wat ze met de adviezen van het panel ging doen. Dat varieerde van: “Ik heb me opgegeven voor een cursus kantklossen, bedankt Ina!” tot “Charissa heeft gelijk, ik weet diep in mijn hart wel wat ik moet doen. Ik durfde het niet aan mezelf toe te geven, maar ik zie nu in dat ik eigenlijk lesbisch ben en dus helemaal geen man of minnaar wil. Nu moet ik het ze alleen nog vertellen…” Maar de meest voorkomende reactie was toch wel die in de trant van: “Bedankt voor jullie adviezen panel, maar ik ga toch gewoon lekker doen wat ik al van plan was en dus gewoon met zowel mijn echtgenoot als minnaar door want dat is makkelijker dan kiezen.”

Hiervan leerde ik: niet iedereen die bij je om advies komt, wil ook echt horen wat je vindt, laat staan iets met je advies doen.

Ja, de Mijn Geheim, het stond vol ware levenslessen waar ik nu nog steeds iets aan heb.

Photo credit: Chantel Beam via flickr.