Boekrecensie: Joop van den Ende, de biografie – Henk van Gelder

Publiciteit heeft de biografie van Van den Ende volop. Logisch, want het verhaal van het straatschoffie dat miljardair werd, spreekt tot de verbeelding. Maar een goed verhaal maakt nog geen goed boek, dus de grote vraag is nu, is deze biografie de moeite van het lezen waard? Het verhaal wordt chronologisch verteld, met af en toe een uitstapje naar het heden of verleden. Dus begint het boek in 1942, het jaar dat Johannes Adrianus van den Ende wordt geboren. Kleine Jopie was geen hoogvlieger, dus moest hij van zijn ouders naar de ambachtsschool. Als timmerman zou hij niet rijk worden, maar wel voor zijn familie kunnen zorgen. Rijk en succesvol worden was sowieso geen optie, want wie in die tijd voor een dubbeltje geboren was, zou nooit een kwartje worden. En iedereen legde zich daarbij neer. Joop echter niet. Hij wilde geen timmerman worden, maar entertainer. Als als klein jongetje regelde hij voorstellingen en hij ging aan de slag als conferencier. Op steun van zijn ouders hoefde hij niet te rekenen, die vonden de entertainmentindustrie maar niks. Alle mannen daar waren immers homo, dus dat was geen omgeving voor hun zoon. Joop luisterde naar zijn ouders, maar ook naar zijn eigen hart. Dus toen hij klaar was op de ambachtsschool, ging hij al decorbouwer aan de slag en werkte in zijn vrije tijd als conferencier en richtte een theaterbureautje op. Voor wie denkt dat het succes Van den Ende aan is komen waaien, is dit gedeelte in het boek het meest interessant. Joop van den Ende heeft namelijk keihard gewerkt. Maar ook echt hard. Zeven dagen per week, minimaal...read more

Boekrecensie: Prinses Paulina – Mark Traa

Prinses Paulina is een van de droevigste romans die ik onlangs heb gelezen. Droevig, maar ook mooi. Mark Traa baseerde zijn verhaal op waargebeurde feiten over het kleinste vrouwtje van Nederland die als kermisattractie door haar ouders door heel Europa gesleept werd. Mark Traa heeft ervoor gekozen om het verhaal vanuit het perspectief van de moeder van Paulina te schrijven, Maria. Ze wordt geboren in het kleine dorp Ossendrecht en weet al als klein kind hoe haar leven eruit zal komen te zien. Bij de nonnen zou ze leren huishouden en naaien, daarna zal ze met een jongen uit Ossendrecht trouwen en kinderen krijgen. Haar zoons zullen bij hun vader in de leer gaan, haar dochters zullen bij de nonnen leren huishouden en naaien, om vervolgens met een jongen uit het dorp te trouwen en kinderen te krijgen. Om eerlijk te zijn, vindt Maria dit vooruitzicht niet eens zo erg. Zo is de wereld nu eenmaal. En toen ontmoette ze Michiel, de zoon van de timmerman. Michiel wil niet in een klein kotje in Ossendrecht wonen, hij heeft grootse plannen voor zichzelf en Maria. Na twaalf jaar huwelijk en zes kinderen, wonen ze in een klein kotje in Ossendrecht en komen met moeite rond. En dan dient kind nummer zeven zich aan. Tijdens een februaristorm stort hun kleine huisje in en moeten ze noodgedwongen tijdelijk in een fabriekshal gaan wonen. Daar wordt de kleine Paulina Johanna geboren. Het is direct duidelijk dat er iets ‘mis’ is met hun jongste dochter. Ze is klein. Heel klein. Tegen alle verwachtingen in, blijft Paulina in leven. Als ze anderhalf is, is ze nog...read more

Boekrecensie: Sterke verhalen – Ton van Dijk

Ton van Dijk draait al een paar decennia mee als onderzoeksjournalist en in die jaren heeft hij heel wat indrukwekkend werk verricht. In Sterke verhalen zijn niet alleen zijn beste reportages opgenomen, maar schrijft hij ook over hoe het hem altijd lukte om iets tot op de bodem uit te zoeken. Omkopen, verleiden, liegen, stelen: anything to get the story. Het boek is gelukkig geen random collectie van artikelen, Van Dijk geeft uitgebreide achtergrondinformatie en schrijft ook over journalistiek in het algemeen. Niet alleen bezingt hij het mooiste vak van de wereld, maar hij legt ook haarfijn uit hoe makkelijk luie journalisten fouten kunnen maken. Lui is Van Dijk zeker niet. Allicht daarom heeft hij het ook zo ver geschopt en zoveel mooie reportages gemaakt. Zo wilde hij een stuk schrijven over ‘Het beest van Appingedam’, oorlogsmisdadiger Siert Bruins. In plaats van een beetje rond te bellen, stapte hij in de auto, reed naar het verre Vlagtwedde en Bourtange en werd bij een broer van Siert uitgenodigd op de koffie, om vervolgens uitgebreid met moeder Bruins te praten. Vervolgens kon hij Siert vrij makkelijk opsporen in Duitsland en hem interviewen. In 1978 schreef hij voor het eerst over Siert en in 2010 voor het laatst. Als een van de enige journalisten in Nederland had hij écht door hoe Siert was. Geen meedogenloos ‘beest’ zoals hij door de rest van de media beschreven werd. Juist door in Siert zijn achtergrond te duiken, kon Van Dijk zijn acties in het juiste perspectief plaatsen. Net zo indrukwekkend is de reportage over politiecorruptie in Amsterdam in de jaren ’70. Door deals te sluiten met huisdealers,...read more

Boekrecensie: Het levende labyrint – Natalie Koch

Vorig jaar schreef ik dat het eerste deel in de trilogie De verborgen Universiteit naar meer smaakte, veel meer. Het heeft ruim een jaar geduurd, maar eindelijk is deel twee verschenen; het levende labyrint. Lees hier de recensie over het eerste boek in deze trilogie. Deze recensie over ‘het levende labyrint’ bevat mogelijke spoilers over het eerste deel. ***Veel tijd om bij te komen van haar avonturen tijdens het eerste semester aan Untraceable University (UU) heeft Alexa Westerhof niet. Ze brengt de Kerstvakantie door in Nederland, bij haar moeder. Ze hebben veel te bepraten over het verleden van haar vader, Richard Grenville, en de reden waarom hij na de verwekking van Alexa nooit meer iets van zich heeft laten horen. Maar veel tijd om in haar verleden te duiken heeft ze niet, wil ze terug naar UU kunnen, zal ze toch echt haar tentamens moeten halen. De vakantie vliegt dan ook voorbij en voor ze het weet, is ze weer terug op UU. Het valt haar zwaar. Ze heeft zoveel vragen over wat ze mee heeft gemaakt terwijl ze gevangen zat in het magische boek van Sam Eastman, maar niemand lijkt daar antwoord op te willen geven. Zelfs professor Matthews niet, terwijl ze toch het idee had dat hij haar vriend was. Door magister Jones wordt ze op het matje geroepen en hij verbiedt haar om zich met andere dingen dan haar studie bezig te houden. Ook professor Rafiel is weer zijn afstandelijke zelf, dus Alexa heeft het idee dat ze er alleen voor staat. Helemaal als haar beste vriend Sander een vriendinnetje krijgt en zich alleen nog maar met haar...read more

5 dingen die je moet weten over jouw privacy op Facebook

Elke paar maanden duiken ze weer op: Facebook-kettingbrieven. De meest recente begon als volgt: “Mag ik jullie vragen om iets voor me te doen: Ik blijf graag privé vrienden met jullie. …” Laat ik voor eens en voor altijd duidelijk maken: je bepaalt zelf wie jouw updates kunnen zien. Echt waar.

read more

Boekrecensie: Bach onder de palmen – Lisette Lewin

Lotte is smoorverliefd op haar buurjongen Jurriaan. Hij is een veelbelovende muzikant en iedereen weet zeker dat hem een gouden toekomst wacht. Helaas heeft het leven andere plannen in petto en eindigt Jurriaan berooid in Thailand. Decennia later besluit Lotte hem op te zoeken. Lotte en Jettie zijn niet alleen buurmeisjes, maar ook dikke vriendinnen. Zo dik dat Lotte de deur bij de familie Houtkoper plat loopt, tot grote ergernis van meneer Houtkoper. Maar Lotte is niet erg onder de indruk van het norse gebrabbel van de vader van haar beste vriendin, helemaal als ze op haar elfde realiseert dat ze voor het eerst verliefd is. Op Jurriaan. En hij is al achttien én de broer van Jettie. Een onmogelijke puberliefde en allicht daarom heeft het zo’n indruk op Lotte gemaakt. Niet veel later verliest ze Jurriaan uit het oog. Hij moet in dienst en vertrekt naar het buitenland. Lotte gaat verder met haar leven en pas decennia later besluit ze hem op te zoeken. Jettie en Jurriaan hebben dan al jaren geen contact meer – ruzie om de erfenis, dus het enige wat Lotte weet, is dat hij met een Thaise samenwoont en altijd om geld verlegen zit. In Thailand en Cambodja heeft Jurriaan verschillende ‘gezinnen’, die rekenen op zijn financiële steun. Ze noemen hem liefkozend ‘Papa Jaan’ en kleden hem uit waar hij bij staat. Hij weet het ook wel, maar toch kan hij niet zomaar bij ze weglopen. Hij weet dat hij niet lang meer heeft en zijn families geven hem wel veel warmte en liefde. Elk jaar met de feestdagen zoekt Lotte Jurriaan op en...read more