Ik weet niet wat er in het water zit in Scandinavië, maar de Noorderlingen lijken alleen maar meer spannende thrillers van een hoog niveau op te leveren. Corpus Deliciti is het debuut van de Zweed Elias Palm, in het dagelijks leven werkzaam als forensisch patholoog. In zijn eerste boek staat Ella Andersson centraal, die toevallig ook als forensisch patholoog werkt en in Corpus Delicti een bijzondere zaak voor haar kiezen krijgt.
Het zijn lastige tijden voor Ella. Ze moet onder ogen zien dat haar relatie voorbij is en omdat ze amper contact heeft met haar familie, staat ze er alleen voor. Ze houdt van haar werk, maar het is wel zwaar, omdat haar afdeling chronisch onderbemand is.Als ze een zelfmoordgeval op haar tafel krijgt, ziet ze aanvankelijk dan ook over het hoofd dat er iets niet klopt aan het lichaam. Was het wel zelfmoord? Of is deze jongen door iemand opgehangen? Ook haar collega Simon heeft een interessant geval, bij een huisje is een skelet in de grond gevonden. Er zijn boomwortels doorheen gegroeid, dus het gaat niet om een recent geval.
Al snel blijkt dat het skelet van een man is, en hij is met geweld om het leven gebracht. Simon pakt de zaak goed op, maar Ella bemoeit zich er stiekem achter de schermen mee. Ze komt er namelijk per toeval achter dat de dode man iets met haar familie te maken heeft…
Haar vader is bij een brand omgekomen, maar er wordt nooit over hem gepraat. Pas nu ze bijna 40 is, gaat Ella eindelijk vragen stellen en ontrafelt ze een duister familiegeheim. Alleen zijn er mensen die liever niet willen dat dit geheim boven water komt en zij gaan ver om Ella stil te houden.
Corpus Delicti is een goed debuut. Het is de bedoeling dat er een hele reeks boeken komt over Ella Andersson en dit is een aardige kennismaking. Elias Palm heeft een toegankelijke schrijfstijl, weet de spanning goed op te bouwen en brengt het werk van een forensisch patholoog een stuk realistischer in beeld dan Hollywood.
Het verhaal is goed uitgedacht en als lezer blijf je lang in spanning zitten. Op gegeven moment denk je te weten hoe de vork in de steel zit, maar dan gooit Palm er een onverwachte plottwist doorheen. Helaas paardrijlaars vond ik deze plottwist ietwat ver gezocht en bleef ik met een ontevreden gevoel verder lezen.
Wel is Ella Andersson een geweldig leuke vrouw om over te lezen, dus ik gok er gewoon op dat de volgende delen steeds beter worden, naarmate Elias Palm meer ervaring krijgt. Corpus Delicti krijgt drie van de vijf roze kogels en is de moeite van het lezen meer dan waard.
