Een nog redelijk onbekend genre in de Nederlandse literatuur is de science fiction streekroman. Gelukkig heeft Marten Mantel besloten dit genre op de kaart te zetten en schreef hij het hilarische boek Invasie op het eiland waar Texel bezocht wordt door buitenaardse wezens.
Het is een doodnormale ochtend in juni op Texel. Vincent wordt naast zijn vervelende vrouw Marieke wakker – uitgehongerd, want hij moet van haar op dieet zodat hij er goed uitziet op de huwelijksdag van zijn zus, Angelique. Een eindje verderop maakt Angelique zich klaar voor de mooiste dag van haar leven, en ze verheugt zich erop om haar aanstaande man, Marcel, in de kerk te zien.
Wat Vincent, Marieke en Angelique echter niet door hebben, is dat nog een eindje verderop generaal Betty Boonzaaijer in een weiland staat. Er knaagt en schaap aan haar broekspijp en ze vervloekt de grijs-roze kubus die voor haar in het weiland is geland. Eigenlijk was vandaag haar vrije dag, maar uitgerekend vandaag leek het een stel buitenaardse wezens leuk om een invasie op Texel te organiseren.
Als de deur van de kubus opengaat, komt er een reusachtig wormachtig wezen naar buiten, en Betty doet wat iedere verstandige generaal doet; ze schiet het vreemde wezen dood. Prompt landen er nog meer kubussen, en is heel Texel bezaaid met aliens die als doel hebben om het hele eiland te slopen. Gebouwen worden verwoest en in de brand gestoken, en her en der worden mensen met een hap door de wezens opgeslokt.
De inwoners van Den Burg doen wat iedereen doet tijdens een invasie; ze rennen als kippen zonder koppen heen en weer. Iedereen moet voor de evacuatie naar de zuidkant van het eiland, maar Vincent, Marieke en Angelique weten de haven niet te bereiken. Gelukkig is daar Tim Vis, de luitenant-generaal die iedereen op het eiland in veiligheid moet brengen.
Helaas voor alle inwoners, is Tim Vis bang voor alles en heeft hij de grootste moeite met beslissingen nemen. Het gevolg? Een hachelijk avontuur met een verrassend einde.
Invasies door aliens op Nederlandse waddeneilanden zijn moeilijk serieus te nemen. Gelukkig heeft Marten Mantel er ook geen serieus verhaal van gemaakt, Invasie op het eiland is geen gewone science fiction streekroman, neen, Invasie op het eiland is een komische science fiction streekroman.
Mantel heeft een hoog verteltempo en de rappe dialogen vliegen je om de oren. Aan de situatie zelf is eigenlijk niets komisch (best eng zelfs, zo’n invasie op je vrije ochtend) maar door de spitsvondige vertelstijl van Mantel, heb ik toch geregeld hardop moeten grinniken.
Hij lardeert zijn teksten met geweldige komische vondsten, waar je haast overheen leest vanwege het hoge verteltempo. Zo beschrijft Mantel uitgebreid de verwoestingen in Den Burg, en propt er gerust een zin als deze tussen; “En overal waren auto’s geparkeerd op plekken waar dat eigenlijk niet mocht, zoals op fietspaden en in bomen.”
Droog, flauw en spitsvondig; ik houd ervan. Toch is het niet allemaal lollig, de hoofpersonages zijn immers allemaal op de vlucht voor moordlustige buitenaardse wezens. Hierdoor is Invasie op het eiland niet alleen maar lollig, maar bij vlagen ook spannend.
Mantel heeft ervoor gekozen om in ieder hoofdstuk een ander personage centraal te laten staan. Een goede keuze, want hierdoor krijgt het boek meer diepgang en worden de karakters driedimensionaal. In sommige hoofdstukken staan de wormachtige aliens centraal, en krijg je als lezer al snel door wat de reden is van hun drang naar verwoesting.
Enige minpuntje van Invasie op het eiland is dan ook het moralistische gepreek van de aliens (jahaa, mensen zijn dom en oppervlakkig en maken de wereld kapot), maar verder niets dan lof voor Marten Mantel. Invasie op het eiland is een aanrader voor mensen die van films als This is the End, Simon Pegg en bizarro novels houden.
Complimenten ook voor uitgeverij Lebowski & Topnotch dat ze zo’n gewaagde en verfrissende titel hebben opgenomen in hun catalogus. Invasie op het eiland krijgt vier van de vijf roze kogels en ik hoop van harte dat er meer science fiction streekromans op de markt komen.
