Ik geef het maar een keer openlijk toe, ik ben een Windows-gebruiker. Geen verstokte hoor; mij zul je geen onvertogen woord horen zeggen over Mac OS of Ubuntu, maar over door anderen verguisde versies Windows heb ik ook vaak schouderophalend gezegd: ach, ik kan er uiteindelijk altijd mee uit de voeten.
Nadat ik mijn laptop had verdronken in een kop thee, moest ik een nieuwe kopen. Ik wilde weer een 11,6-inch-scherm dus de keuze was beperkt en na een avondje rondklikken van webshop naar recensie naar webshop had ik een keuze gemaakt. Ik kon mijn nieuwe computer de volgende dag al gaan ophalen in de winkel. Hij glom mooi en ik kon niet wachten om ermee aan de slag gegaan, ondanks mijn gevoelens van rouw voor mijn oude laptop.
Wat ik even over het hoofd had gezien was dat mijn nieuwe PC geleverd werd met Windows 8. Maar ik wilde het een kans geven. Ik heb in mijn leven al met zo veel besturingssystemen gewerkt: Dos, Windows 3.1, Windows XP, Mac OS, allerlei Ubuntu-versies, Windows Vista, Windows 7 en Android. En met alles kon ik uiteindelijk uit de voeten, dus ook Windows 8 zou ik klein krijgen.
Je hebt er vast al plaatjes van gezien: het startscherm van Windows 8 bestaat uit een verzameling blokken om toepassingen mee te starten. Er is een mail-app, een kalender-app, een contacten-app (“personen”), een foto-app en ga zo maar door. Zoals ik al zei: ik wilde het een kans geven. Dus ik begon mijn mail, kalender en contacten in te richten. Maar dat lukte niet helemaal; Google Calendar bleek niet compatibel met Windows calendar. Bovendien zat ik te vechten met de apps. Afsluiten lukte niet goed, en de opties zaten erg verstopt. Ik was terecht gekomen in een Windows-limbo zonder raampjes.
Ik bleef hoopvol en doorzocht de Windows app store. Ik vond Skype, waarvoor ik me met mijn (al enkele jaren gemummificeerde) hotmail-account moest aanmelden. Verder kon ik geen enkele toepassing die ik nodig had in de app-store vinden.
Dus ik switchte naar Desktop-modus (dat kan: de Desktop is ook een app op het startscherm), opende Internet Explorer en downloadde eerst Chrome, daarna Dropbox en terwijl die aan het synchroniseren was TextPad, IrfanView en Picasa. Daarna richtte ik mijn werkplek in met TortoiseSVN, MobaXterm, MikTeX en TeXWorks. Nu kon ik aan de slag – ik moest alleen nog de cd’s van Adobe InDesign en Microsoft Office opsnorren.
Maar één ding zat me dwars: dat vervelende startscherm met die blokken. Ik had de apps die ik niet wilde gebruiken al wel verwijderd van het startscherm en de toepassingen die ik wel gebruik ervoor in de plaats gezet, maar ik wilde niet wennen aan het starten van toepassingen via een interface die bedoeld is voor touchscreen. Ik zocht een hele tijd tevergeefs naar de opties “Zet de startknop terug” en “Start in Desktop mode” en toen ik het in Windows niet kon vinden zocht ik verder op internet. En ik vond dit fantastische programmaatje dat beide problemen oplost.
Nu ben ik dus weer een happy worker met mijn nieuwe laptop. Ik heb ontdekt dat Windows 8 in één aspect is verbeterd ten opzichte van eerdere Windows-versies: de verkenner heeft de details-weergave als standaard. Ik hoefde alleen de akelige optie ‘extensies verbergen voor bekende bestandstypen’ uit te schakelen. Microsoft, bedankt!
