Recensie: Vladimir ging naar Wasteland

Recensie: Vladimir ging naar Wasteland

Tags:

wastelandHet was zo’n situatie waarin je niet snel verwacht verzeild te raken. Zo stond ik in mijn boxershort omringd door kledingrekken met leren broeken, latex jurkjes en pakjes met gaten waar je die niet direct zou verwachten. “Ja, je kan echt niet iets aan met stof, want dan kom je niet eens langs de doorbitch”. Een logische uitspraak aangezien ik een outfit aan het passen was voor een avondje Wasteland.

Laat ik voorop stellen dat ik het doodeng vond. Het was in het kader van dingen-die-vast-niet-zomaar-op- je-pad-komen en je-gaat-er -niet-dood-van dat ik überhaupt ja had durven zeggen op de uitnodiging van een jongedame om haar te begeleiden naar één van de grootste fetishfeesten van Europa. Vervolgens stond ik in het kader van go-big-or-go-home de ene woeste outfit na de andere te passen in een opvallend fleurige winkel met heel behulpzaam personeel. Eén van de dingen waar ik me het meeste zorgen over maakte was dat zo’n outfit echt verschrikkelijk zou zijn en dat ik enorm voor lul zou lopen. Dankzij de hulp van mijn jongedame en het vriendelijke personeel stond ik uiteindelijk zeer tevreden te zijn voor de spiegel, zo durfde ik wel de wereld in die ik voorheen alleen kende via Paul Jambers en Menno Büch.

Bij binnenkomst is al meteen duidelijk dat we niet op een gewoon dansfeest zijn. In de rij zijn de meeste mensen nog enigszins bedekt maar eenmaal in de ontvangsthal gaan de jassen uit en worden er uit tassen allerlei accessoires en opzetstukken getoverd. Als ik in de rij van de garderobe sta bukt de man voor mij zich om zijn broek nog even uit te trekken, zijn resterende kleding, en mijn vrij onoverkomelijke uitzicht daarop, laten weinig aan de fantasie over. De toon is gezet.

Gewapend met killer outfits, mijn date en ik vinden onszelf eigenlijk best mooi, en een zak vol drankmuntjes schuifelen we in de rij richting de doorbitch. Kaartje of niet, haar oordeel is beslissend, best lullig dus als je al die moeite voor niets hebt gedaan. De ene na de andere feestganger druipt teleurgesteld af na een vinnige “out” van de deurdame. Weliswaar om met een reshuffle van kleding en accessoires weldra een nieuwe poging te wagen, maar toch. Ik besluit zelfvertrouwen en ervaring te veinzen en zeg zelfverzekerd gedag tegen de doorbitch, we krijgen een goedkeurend knikje terug en we zijn binnen, in de wondere wereld van Wasteland.

Alles wat je ervan hebt gehoord is waar. En meer. Er zijn lelijke mensen in te strakke pakjes, maar ook mooie mensen in pakjes die precies strak genoeg zijn. Mensen die meteen boven op elkaar duiken in één van de klaarstaande bedden en vieze oude mannetjes die vanuit een hoekje dat bed in de gaten houden. Leersnornichten met schandknaapjes en prachtige dames in latex zusteroutfitjes. Er zijn grote shows, strippers, paaldansers, modeshows en twee mannen die zich aan vleeshaken in hun rug door de zaal laten slingeren.

We kijken onze ogen uit.

De sfeer is ontzettend relaxed en ondanks dat iedereen er vrij uitdagend bijloopt is er van ongewenste intimiteiten geen sprake. Er wordt gekeken en soms gestaard, maar dat is ok, want men wil graag gezien worden. We hebben een heel leuk gesprek met een man in een nazipak en zijn latex Jessica Rabbit vriendin en ik hoor een vrouw tegen haar man zeggen: “als je er niks aan vindt en zo gaat doen kan je maar beter naar huis gaan”. Het zijn dus eigenlijk net mensen.

In donkere hoekjes wordt hier en daar de lust bedreven en naarmate het later op de avond verplaatsten die lustactiviteiten zich steeds meer naar andere delen van de feestruimte. Ook hier geldt weer vrijheid, blijheid en respect en hoewel ik dingen heb gezien die ik, als het zou kunnen, liever zou vergeten, was het al met al heel erg leuk en spannend.

De lessen van Jambers en Büch ten spijt heb ik me op dit feestje erg goed vermaakt, je kan zoveel en zo weinig doen als je wilt en je wordt niet lastig gevallen. Voor tere zieltjes is het niet echt geschikt, maar als je tegen een stootje kan en van dancemuziek houdt zou ik je een avondje Wasteland zeker aanraden. Daarom vier van de vijf roze kogels.

photo credit: impbox via photopin cc