12.05 uur
We zijn zojuist aangekomen op de eerste halte: de Bloemenmarkt in Utrecht. Het campagneteam rent heen en weer met tasjes en promotiemateriaal.
Onderweg vanaf het Centraal Station heb ik al kort met Femke Halsema gesproken. Ze praatte met Kathelijne Buitenweg (europarlementariër) na over het BNN lijsttrekkersdebat, waar Mark Rutte, voor een dilemma gesteld, ervoor koos om de Nederlandse troepen terug te trekken uit Uruzgan in plaats van een generaal pardon voor de 26.000 asielzoekers. Gelukkig werden er voldoende inhoudelijke vragen gesteld door BNN. Ik vroeg Femke of ze niet het gevoel heeft dat alle vragen al gesteld zijn. “Jawel,” zei ze “zelfs deze”.
Ze is erg moe. Gisteravond was ze om twee uur thuis, stond nog te tollen op haar benen en heeft dus nog tot half drie gelezen. “Een dom boek?” vroeg ik. Nee, de kranten van die dag. Het stadium van lekkere boeken is ze in deze fase van de campagne al voorbij.
Inmiddels is ook Vincent Bijlo gearriveerd, die de menigte aan het opwarmen is. Straks zal ook Sara Kroos zich bij ons voegen.
13.20 uur
We vertrekken zometeen met de bus naar Tilburg. Het campagneteam is erg druk met flyers uitdelen en vliegtuigjes vouwen. Vincent Bijlo en Sara Kroos nemen voor femkeontour.nl een vliegtuigvouw-demonstratievideo op. Sara Kroos is
verrassend kalm, behalve wanneer ze publiek heeft. Kathelijne Buitenweg vertelt dat ze zich zorgen maakt over de steeds groeiende mogelijkheden voor de overheid om burgers in de gaten te houden. Ik merk op dat ik me daar persoonlijk niet druk over maak, maar volgens Kathelijne zal ik daar over twintig jaar, als mijn vertrouwen in de overheid flink gedaald is, wel anders over denken.
Buiten sprak ik twee campagnevoerders van D66. Ik vroeg ze of het niet schrijnend is dat veel mensen zeggen het eens te zijn met de standpunten van hun partij maar dat ze er toch maar niet op stemmen omdat het een verloren stem is. “Tja,” zeiden ze, “we hebben eigenlijk al geaccepteerd dat we twee of drie zetels gaan halen. Maar we doen ons best.”
Helaas is vlak nadat we aankwamen op de Bloemenmarkt de elektriciteit in de bus uitgevallen en kan ik mijn verslag dus nog niet online zetten.
13.35 uur
We rijden weer! En dus hebben we weer internetverbinding.
14.35 uur
De buschauffeur Lucas werkt 16 dagen achter elkaar voor de GroenLinks-campagne, maar hij doet het met plezier. Femke Halsema: “Ik ben de enige die voorin bij Lucas een sigaretje mag roken, want ik moet zometeen weer mijn kunstje doen.”
Ik hoor om me heen nogal wat frustraties over seksisme en verloedering van de omgangsnormen binnen de politiek. Femke Halsema begrijpt niet dat Jan-Peter Balkenende, premier van normen en waarden, zich laat afkatten door Ali B. Ze vindt dat er tussen politici en journalisten een bepaalde afstand moet zijn, en dat er gewoon “u” gezegd moet worden. Ai, die regel heb ik daarstraks al geschonden. Tja, persoonlijk vind ik dat je respect niet uit door “u” te zeggen.
Seksisme is alom tegenwoordig, vertellen mevrouw Halsema (ja, laat ik voorzichtig zijn) en mevrouw Buitenweg. Kathelijne Buitenweg vertelt dat ze in een debat met Fred Teeven met “Kathelijne” werd aangesproken en haar tegenstander met “meneer Teeven”.
Femke Halsema vertelt over een journalist die tegen haar zei: “U bent een slechte moeder want u bent lijsttrekker terwijl u twee kleine kinderen heeft.” Daarna wilde hij praten over de imam die weigerde vrouwen een hand te geven. Halsema: “Ik heb liever een imam die me niet de hand wil schudden maar wel respect toont dan een journalist die zulke opmerkingen maakt.”
Zelfs Jan Marijnissen bezondigt zich aan seksisme. Op de vraag waar hij denkt dat de Femke Halsemastraat zich bevindt, antwoordt hij bij BNN: “de Keileweg misschien?”.
Het ergste is seksisme in combinatie met respectloosheid. Voor het BNN-programma Willie Wartaal was Femke Halsema in gesprek met een groep jongeren, wier vragen niet verder kwamen dan “Zou je in de Playboy gaan staan?” en “Wat is je cupmaat?”.
Tja, dat gaat wel erg ver.
We zijn inmiddels bijna in Tilburg en de zaterdagkranten gaan rond in de bus.
15.20 uur
Ik vroeg Femke net of ze weet waarom Jan Marijnissen zo populair is. “Geen idee,” zei ze, “bij mij is ie dat in ieder geval niet. En eigenlijk wil ik het daar nu ook niet over hebben, sorry.” Tja, zoals ik al eerder zei: ze is erg moe. Tegen Vincent Bijlo: “Normaal ben ik altijd heel vriendelijk hoor maar vandaag even niet.”
We zijn aangekomen in Tilburg. Aangezien we een half uur te vroeg zijn, zijn we eerst gestopt bij 013, waar een politieke markt gaande is. Het campagneteam gaat daar vlug even flyeren met de lokale GroenLinks-afdeling. Femke is neergestreken in café Vaticaan. Even rust. “Iedereen mag met mij mee, als ze maar niet praten.”
19.25 uur: weer thuis
In Tilburg was heel veel belangstelling voor GroenLinks. Ik kan me voorstellen dat als je bijna fulltime met de campagne bezig bent (en dat zijn een heleboel mensen) het lijkt alsof iedereen in Nederland GroenLinks stemt. Het publiek is immers overal enthousiast! Een campagnemedewerker legde me uit dat dat inderdaad zo is, maar dat hij echt het gevoel heeft dat de reacties de laatste dagen steeds positiever worden.
De sfeer bij de GroenLinks-campagne is in ieder geval goed, ondanks dat de moeheid begint toe te slaan. Aan het einde van de dag heb ik vlug nog even Femkes boek gekocht én laten signeren. Voor mij was één dag campagne wel genoeg; mijn busgenoten van vandaag moeten nog even door.
