Vorige maand verscheen de vierde verfilming van Bel Ami in de bioscoop, met hoofdrollen voor Uma Thurman, Kristin Scott Thomas, Christina Ricci en Robert Pattinson. Een ideale gelegenheid om deze klassieker van Guy de Maupassant weer uit te brengen. Ik las het verhaal voor de tweede keer en ik heb wederom enorm genoten.
De jonge Georges Duroy komt berooid terug uit Algerije en wil niets liever dan het maken in Parijs. Hij werkt bij de spoorwegen en verdient te weinig om echt rond te kunnen komen. Hij droomt van geld, roem en liefde, maar heeft niet echt een idee hoe hij dit aan moet pakken.
Dan loopt hij op straat een strijdmakker tegen het lijf, Charles Forestier. Hij heeft wel succes in Parijs, en werkt voor verschillende kranten. Zijn belangrijkste taak heeft hij echte bij ‘La Vie française’ en hij kan Georges daar wel gebruiken als assistent. Niet alleen ruikt Georges geld, maar ook zijn kans om de Parijse jetset binnen te dringen.
Bij een etentje bij Forestier ontmoet hij juist de mooie en intelligente dames waarvan hij vermoedt dat hij ze nooit zal bezitten. Madeleine, de mooie en eigenzinnige vrouw van Forestier, Clotilde de Marelle en de statige mevrouw Walter, de vrouw van de directeur van de krant. Allen zijn ze welbespraakt en genieten een bepaalde status die Georges misschien nooit wel zal bereiken.
Maar ondanks zijn armoedige komaf, heeft Georges een aantal troeven; zijn schoonheid, charme en zijn vlotte babbel. Alle vrouwen bij het etentje zijn onder de indruk van de jonge Georges en ze sporen hun mannen aan om de jongeman op sleeptouw te nemen. En zo bereikt Georges langzaam maar zeker zijn doel; hij krijgt steeds meer status en geld. Via de vrouwen in zijn leven, krijgt hij alles wat zijn hartje begeert, maar hij laat een spoor van gebroken harten achter.
Het is moeilijk om je voor te stellen dat Bel Ami al in 1885 gepubliceerd werd. Goed, de mensen houden geen contact via Whatsapp maar via de telegram, en ze rijden niet op scooters maar in koetsen, maar los daarvan is het een nog altijd actueel en vlot leesbaar verhaal.
Sterker nog, Bel Ami is meer dan leesbaar. Hans van Cuijlenborg heeft de originele tekst van Guy de Maupassant recht gedaan en in het Nederlands swingt het verhaal net zo als in het Frans. Direct vanaf het eerste hoofdstuk word je het verhaal van Georges Duroy ingesleurd. Je juicht met hem mee als hij succes heeft en je bladert sip verder als het weer tegen zit.
Maar De Maupassant heeft een briljante draai in het boek gemaakt, langzaamaan voel je als lezer weerzin jegens de hoofdpersoon. De eerste paar hoofdstukken verovert hij je hart en gun je hem de wereld, maar naarmate het verhaal vordert, merk je dat je je hebt vergist in deze adonis.
En voor je het weet sla je de laatste pagina om en voel je je net als een van de maîtresses van Georges. Hij nam je mee op het meest opwindende avontuur ooit, en laat je berooid en eenzaam achter. Maar haten kun je hem niet, want och, wat hebben we genoten!
Bel Ami krijgt dan ook vijf van de vijf roze kogels; het is een ware klassieker. En dan niet zo’n saaie taaie, maar een heerlijk opwindende roman, na ruim 100 jaar nog steeds actueel.
