Het lijkt haast wel alsof er echt alleen nog maar goede thrillers uit Scandinavië komen. De nieuwste toevoeging is Thomas Enger, en met ‘Schijndood’ laat hij zien dat hij niet onder doet voor zijn bekendere genregenoten.
Twee jaar geleden brak er brand uit in het huis van journalist Henning Juul. De enorme littekens op zijn gezicht zijn voor hem echter een peulenschil; zijn zoontje overleefde de brand niet.
Na twee jaar druk te zijn geweest met revalideren en rouwen, gaat Henning eindelijk weer aan het werk. Hij keert terug bij zijn oude werkgever, 123nieuws, als misdaadverslaggever. Hij valt direct met zijn neus in de boter; er is een gruwelijke moord gepleegd.
Een jonge vrouw is gegeseld en gestenigd, maar op de persconferentie laat de politie behoorlijk weinig los. Dus doet Henning hetzelfde als hij altijd deed; hij gaat zelf op onderzoek. Zijn arts had hem geadviseerd om het rustig aan te doen, maar nog voor Henning het zelf goed en wel doorheeft, is hij niet alleen druk bezig met het oplossen van dit moordraadsel, maar ook wordt hij getuige van een tweede moord.
Met gevaar voor eigen leven bijt Henning zich vast in deze bizarre zaak, maar kan hij het al aan om zich zo op zijn werk te storten? En hoe gevaarlijk is zijn speurwerk precies?
Het kostte me wat moeite om in het verhaal te komen, maar toen ik er eenmaal in zat, legde ik het boek pas weg toen ik het uit had. Het begin van ‘Schijndood’ doet ietwat geforceerd aan, maar dit wordt ruimschoots gecompenseerd door de boeiende verhaallijnen.
Als lezer heb je niet direct door hoe de vork precies in de steel zit, pas als Henning meer ontdekt, ontdekt de lezer ook meer. Hierdoor blijft het boek spannend tot de laatste pagina. De moordzaken worden opgelost, maar het verhaal eindigt wel met een fijne cliffhanger – er volgen namelijk nog meer boeken met journalist Henning in de hoofdrol.
Dit eerste boek smaakt zeker naar meer, dus ik kijk erg uit naar de volgende boeken van Thomas Enger. Zijn eerste boek ‘Schijndood’ krijgt vier van de vijf roze kogels.
