Een stapje vooruit zetten op de rand van het perron als de trein er bijna aankomt. “Nee laffe zwerver, zoek werk”, zeggen als hij je die krant aanbiedt. Je baas een directe linkse willen geven als je vergadering binnenloopt. Ken je dat soort gedachtes? Ja? Maar het kan nog erger! Merkwaardige dwanggedachtes, ik heb ze vaak. Je kan ze eigenlijk in verschillende categorieën verdelen. Zo zijn er de ideeën om je totaal sociaal onwenselijk te gedragen. Waarschijnlijk om ik mij normaliter dien te conformeren aan door de maatschappij geaccepteerd gedrag, omdat ik, laten we zeggen, mijn baan wil behouden. Maar oh oh oh, wat lijkt het me heerlijk om een keer midden in de vergadering op te staan en koffie over het hoofd van mijn collega te gooien. Of om mijn manager te besluipen en dan keihard aan zijn snor te trekken. Gewoon omdat ik zo ONTZETTEND benieuwd ben wat er dan zou gebeuren. Soms verlies ik mijzelf zo in deze fantasieën dat de kriebel om het te doen helemaal in je keel zit. Maar natuurlijk ben ik in the end te laf om er iets mee te doen. De andere soort gedachtes waar ik mezelf me “entertain” zijn wat meer morbide van aard. In de categorie ‘Wat als..’. Wat zou er gebeuren als ik mezelf boven dit ravijn uit de skilift laat glijden? Zou deze zaagmachine direct door mijn botten heen snijden als ik nu door duw? Het antwoord op deze vragen is vaak nogal duidelijk. Je gaat dood of je hebt heel veel pijn. En ik wil in het geheel niet dood en bloeden wil ik ook...read more
