Pedofielen en verkrachters kun je niet voor de rest van hun leven vasthouden in de gevangenis, vroeg of laat moeten ze terugkeren in de maatschappij. De vraag is, wat doe je vervolgens? Sluit je ze uit en jaag je ze op, of neem je ze op in een netwerk, waardoor ze zich gesteund voelen en de kans op een terugval kleiner is?
In 1994 is in Canada COSA opgericht; een project waarbij zedendelinquenten na hun vrijlating opgevangen worden door een netwerk bestaand uit professionele hulpverleners en vrijwilligers. Het project was enorm succesvol, en sinds 2009 is er ook in Nederland een Cosa. En wat blijkt?
Onderbuikgevoelens mogen ons dan oproepen om pedofielen en verkrachters te weren, dood te schoppen, te willen castreren of aan een boom op te knopen, in de praktijk blijkt dat je herhaling voorkomt door dit soort mensen op te nemen in de maatschappij, in plaats van ze uit te sluiten.
Ik vind het een geweldig project. En ze zijn nog op zoek naar vrijwilligers.
Maar wie kiest ervoor om vrijwillig bevriend te raken met een pedofiel of een verkrachter?
Aan de ene kant vind ik dat iedereen een tweede kans verdient. (En in sommige gevallen een derde of een vierde.) Maar zou ik met iemand op kunnen trekken, die veroordeeld is voor een zedendelict? Zou jij het kunnen?
Het doel van COSA is niet pedofielen en verkrachters knuffelen, maar nieuwe slachtoffers voorkomen. En blijkbaar voorkom je die door zedendelinquenten niet als monsters te zien die je moet slopen, maar als mensen die hulp en steun nodig hebben.
Ik weet alleen niet of ik het zou kunnen. Natuurlijk is het een fijn idee dat je kunt helpen om nieuwe slachtoffers te voorkomen, simpelweg door normaal contact te hebben met ‘jouw’ pedofiel of verkrachter. Maar zou ik deze persoon als mens kunnen zien, of hem/haar toch stiekem blijven benaderen als een monster?
Want hoe monsterlijk is iemand die zijn straf uit heeft gezeten, en nu wil werken aan een toekomst zonder misbruik? We willen denk ik allemaal actief werken aan een wereld zonder verkrachting, misbruik en andere narigheden, maar zijn we dan wel bereid om over onze eigen vooroordelen heen te stappen en een veroordeelde zedendader op te nemen in onze samenleving?
Op papier is het simpel. Hoe meer mensen vrijwillig samenwerken met pedofielen en verkrachters, hoe kleiner de kans op herhaling en nieuwe slachtoffers. Maar zou jij in de praktijk bevriend kunnen zijn met een pedofiel of een verkrachter?
