Publiciteit heeft de biografie van Van den Ende volop. Logisch, want het verhaal van het straatschoffie dat miljardair werd, spreekt tot de verbeelding. Maar een goed verhaal maakt nog geen goed boek, dus de grote vraag is nu, is deze biografie de moeite van het lezen waard?
Het verhaal wordt chronologisch verteld, met af en toe een uitstapje naar het heden of verleden. Dus begint het boek in 1942, het jaar dat Johannes Adrianus van den Ende wordt geboren. Kleine Jopie was geen hoogvlieger, dus moest hij van zijn ouders naar de ambachtsschool.
Als timmerman zou hij niet rijk worden, maar wel voor zijn familie kunnen zorgen. Rijk en succesvol worden was sowieso geen optie, want wie in die tijd voor een dubbeltje geboren was, zou nooit een kwartje worden. En iedereen legde zich daarbij neer.
Joop echter niet. Hij wilde geen timmerman worden, maar entertainer. Als als klein jongetje regelde hij voorstellingen en hij ging aan de slag als conferencier. Op steun van zijn ouders hoefde hij niet te rekenen, die vonden de entertainmentindustrie maar niks. Alle mannen daar waren immers homo, dus dat was geen omgeving voor hun zoon.
Joop luisterde naar zijn ouders, maar ook naar zijn eigen hart. Dus toen hij klaar was op de ambachtsschool, ging hij al decorbouwer aan de slag en werkte in zijn vrije tijd als conferencier en richtte een theaterbureautje op.
Voor wie denkt dat het succes Van den Ende aan is komen waaien, is dit gedeelte in het boek het meest interessant. Joop van den Ende heeft namelijk keihard gewerkt. Maar ook echt hard. Zeven dagen per week, minimaal twaalf uur per dag en was nooit te beroerd om zelf zijn handen uit de mouwen te steken. Dus speelde hij Batman (!), runde naast zijn theaterbureau een feestartikelenwinkel en zorgde ervoor dat De Fabeltjeskrant op tournee ging.
Zijn doorzettingsvermogen werd aangedreven door zijn passie en zo lukte het hem om steeds meer te bereiken. Van bruiloften en partijen naar het produceren van een echt theaterstuk. Van het produceren van theaterstukken naar het maken van kwaliteitsseries voor televisie en grote musicals produceren.
Terwijl de buitenwereld dacht dat John de Mol en hij aartsvijanden en concurrenten waren, hadden de mannen al jaren regelmatig contact over hun vak. Ze besloten om zich niet langer tegenover elkaar uit te laten spelen door omroepbonzen en sloegen de handen ineen. Het resultaat? Endemol. John ging zich meer met televisie bezig houden, zodat Joop meer ruimte had voor zijn eerste grote liefde; theater.
Hij had alles. Door de beursgang van Endemol was hij een miljonair geworden, hij had in Nederland en in het buitenland succes met zijn musicalproducties en was inmiddels trotse vader van een zoon en dochter.
Maar genieten lukte niet meer. Hij was op. Helemaal kapot gewerkt. Dus toen bedrijven Endemol graag over wilde nemen, ging Joop akkoord. Zo werd hij miljardair en kreeg voor het eerst rust, tijd om te herstellen van zijn burn out en gevaarlijk hoge bloeddruk.
Stilzitten bleek echter niet weggelegd voor Van den Ende, dus ging hij verder met wat hij altijd wilde doen; mensen entertainen.
Ook al heeft iemand nog zo’n boeiend levensverhaal, als de biografie slecht is geschreven, is er geen hol aan. Gelukkig heeft Henk van Gelder een aanstekelijke schrijfstijl en zit je zo in het verhaal. 380 pagina’s lang verveel je je geen moment, want wat je ook van Van den Ende vindt; zijn leven is allesbehalve saai.
Wat ook prijzenswaardig is, is dat Van den Ende zichzelf niet heeft gespaard in zijn biografie. Hij weet precies wat zijn karakterfouten zijn, op welke momenten hij iets heeft verprutst en hoe hij zaken beter anders aan had kunnen pakken.
Hierdoor is deze biografie geen lofzang op de held Joop van den Ende, maar een mooi evenwichtig verslag over het leven van een man met een passie. Er is net zoveel ruimte voor zijn mislukkingen als voor zijn successen. En wat blijkt, vaak juist door die mislukkingen lukte het Van den Ende om bij de volgende poging beter te scoren.
Hij heeft als geen ander lering getrokken uit de fouten die hij heeft gemaakt en dat maakt het boek niet alleen interessant, maar ook inspirerend.
Geen zin in wijze levenslessen van deze man? Lees het boek dan toch maar, alleen al omdat toute bekend Nederland voorbij komt. Het is echt verbazingwekkend om te lezen hoeveel artiesten hun carrière min of meer te danken hebben aan Van den Ende. Want dat is het meest opvallende aan dit boek; Joop is geen keiharde ondernemer, maar een gewone jongen die graag mooie dingen wilde maken en zijn artiesten dus altijd met respect, eerbied en liefde heeft behandeld.
Dus om mijn vraag te beantwoorden; ja, deze biografie is het lezen meer dan waard.
