Aanrader: De Nederlandse Maagd van Marente de Moor

Intriges! Mysteries! Seks! Schandalen! Geheime verliefdheden! Mooie jongens! Gehavende mannen! Alcohol! Schermkunst! Deze roman bestaat uit alleen maar lekkere ingrediënten en ik verklap nu alvast dat ‘De Nederlandse Maagd’ vijf van de vijf roze kogels scoort.

Om eerlijk te zijn begon ik met tegenzin met lezen. Ik heb het erg druk, ben nog niet helemaal hersteld van mijn griep en ‘moest ook nog even een boek lezen’. Ik nam me voor ’s avonds een uurtje te lezen en opeens was het drie uur ’s nachts en was het boek uit.

Het is september 1936 als de achttienjarige Janna vanuit Maastricht naar Aken vertrekt. Haar vader heeft haar naar Egon von Bötticher gestuurd, een Duitser die hij in de oorlog heeft leren kennen. Janna is namelijk de beste schermster van Maastricht en Egon is een van de beste schermers van de wereld.

Aanvankelijk is Janna niet erg gelukkig op landgoed Raeren. Egon is een onaantrekkelijke man, met verschrikkelijke littekens in zijn gezicht, hij is kortaf en geeft op een compleet andere manier les dan haar vorige maître. Gelukkig kan ze het wel goed vinden met de huishoudster en haar man, Leni en Heinz. Na twee weken komen er nog twee leerlingen aan op Raeren, de bloedstollend mooie tweeling Siegbert en Friedrich.

Het ligt voor de hand dat er iets opbloeit tussen Janna en de tweeling, ze hebben immers dezelfde hobby en schelen qua leeftijd niet zo veel. Tijdens een bloederig duel, de Mensur, beseft Janna echter dat ze verliefd is op Egon. Ze kijkt door zijn littekens heen en ziet een mooie man. Om hem beter te leren kennen (en omdat ze enorm nieuwsgierig is) ontvreemdt ze uit zijn kamer een brief die haar vader haar heeft meegegeven voor Egon. Als ze echter net de brief in de zoom van haar rok heeft verstopt, komt Egon zijn kamer binnen.

Hij wordt niet boos, hij zegt niets, maar kleedt Janna uit en ze hebben seks. Dit is de start van hun vreemde verhouding. ’s Nachts delen ze geregeld het bed en als hij in slaap is gevallen, leest Janna de brieven die hij en haar vader elkaar in de oorlog schreven. Overdag gedraagt hij zich nog steeds hetzelfde, bot en kortaf. Bij de lessen wordt de tweeling voorgetrokken en Egon gaat zich steeds zonderlinger gedragen. Met zijn gasten heeft hij verhitte discussies over de opkomst van het nationaal-socialisme en Hitler.

De sfeer op Raeren slaat om en Janna wil eigenlijk weer terug naar huis. Maar wat is er nu precies voorgevallen tussen Egon en haar vader in de oorlog? Is Egon überhaupt nog veilig in Duitsland met zijn luide kritieken op Hitler en de zijnen? Over het einde van het boek wil ik niet al te veel zeggen, maar het loopt af met een dodelijk duel tussen twee schermers, voor mij als lezer een zenuwslopende ervaring.

Marente de Moor heeft een enorm goed verhaal geschreven. Liefdesverhalen vind ik al snel leuk, maar de affaire tussen Egon en Janna is van ondergeschikt belang. Vele andere verhalen zijn in dit boek belangrijker – en om eerlijk te zijn – ook interessanter dan de kalverliefde van Janna. Mysteries, intriges, oude wonden, nieuwe wonden, spanning en sensatie. ‘De Nederlandse Maagd’ leest vlot weg en slokt je helemaal op. Dat je en passant ook nog van alles leert over de nobele schermkunst, is een lekker extraatje.

Het enige minpunt wat ik kan bedenken, is het einde. Net als Janna ben ik namelijk een dagdromer die graag mooie dingen droomt. Maar het leven is niet altijd een sprookje en er is vaker niet dan wel een ‘lang en gelukkig’ aan het einde. Edoch krijgt dit boek de maximale score, vijf van de vijf roze kogels.