Singer songwriter Josh Ritter is misschien nog niet wereldberoemd, maar zijn folksy/americana stijl ontvangt altijd veel positieve kritieken. Ook al kan hij veel van zijn verhalen kwijt in zijn muziek, dit weerhield Ritter er niet van om in 2011 zijn debuutroman te publiceren en ook deze werd goed ontvangen. Vorige maand verscheen de vertaling; De wonderjaren van Henry Bright.
Henry Bright groeit samen met zijn moeder op, midden in de bossen in Amerika. Zijn vader was mijnwerker en kwam om het leven toen Henry zijn moeder zwanger was. Henry groeit op in redelijke afzondering van de wereld en misschien daarom valt zijn deelname aan de Eerste Wereldoorlog hem zo zwaar.
In Frankrijk ligt hij in de loopgraven en is omringd door de dood. Zijn kornuiten worden compleet afgeslacht door de Duitsers en als ze proberen een klein dorpje in te nemen, wordt deze aanval Henry bijna fataal. Maar hij wordt gered. Door een mysterieuze stem, die hem vertelt wat hij moet doen.
Hij besluit het advies van deze engel (want dat is het) op te volgen en Henry overleeft de oorlog. Niet helemaal ongeschonden, want op de dag waarop de oorlog eindigt, wordt hij in zijn schouder geschoten. Daar zijn moeder voor zijn vertrek naar Europa is overleden, keert de gewonde Henry terug naar een leeg en overwoekerd huis. Hij koopt een paard en twee geiten en probeert weer iets van zijn leven te maken.
Henry hoeft niet lang na te denken over wat hij moet doen met zijn leven, want de engel die hem in Europa heeft geholpen, is weer terug. Hij moet zijn jeugdvriendinnetje Rachel schaken uit de klauwen van haar gemene vader – de Kolonel – en met haar trouwen. Samen zullen ze dan een kind krijgen en dit kind zal de nieuwe Hemelkoning worden. De huidige maakt er namelijk nogal een bende van, zoals Henry zelf heeft kunnen ervaren tijdens de oorlog.
De engel heeft hem het leven gered en met Rachel trouwen is geen straf, dus doet Henry braaf wat hem gezegd wordt, en hij is gelukkig. Rachel en hij hebben het heerlijk samen en al snel wordt ze zwanger. Maar als zijn zoon – de nieuwe hemelkoning – wordt geboren, sterft Rachel in het kraambed.
Wederom luistert Henry naar de engel en hij steekt zijn huis in brand. Nu heeft hij niets meer dan een paard, een geit en zijn zoon. Helaas vat het bos rondom het huis vlam en moet Henry vluchten, niet wetende dat hij wordt gevolgd door de Kolonel en zijn gewelddadige zoons.
De muziek van Josh Ritter is erg fijn, maar of hij ook een complete roman kon schrijven, wist ik niet zeker. Ik heb De wonderjaren van Henry Bright in een ruk uitgelezen, want Ritter is haast een betere auteur dan muzikant. Hij heeft van Henry een geloofwaardige en goede jongen gemaakt en de engel licht hij niet te veel toe, waardoor de lezer zelf kan invullen wie of wat de engel precies is.
Het ligt het meest voor de hand dat Henry gek is geworden in de loopgraven, maar de engel kan ook een soort van tweede persoonlijkheid zijn, die de beschermende rol van Henry zijn moeder over heeft genomen.
Om heel eerlijk te zijn, maakt het geen klap uit wie of wat de engel is. Ritter heeft een ongelooflijk spannend, meeslepend, grappig en heftig verhaal geschreven. De wonderjaren van Henry Bright worden niet in chronologische volgorde verteld, dus als lezer moet je wel zelf bepaalde puzzelstukjes op hun plaats schuiven.
Als al deze puzzelstukjes op hun plaats liggen en je de laatste pagina hebt gelezen, begrijp je pas wat voor gelaagd meesterwerk Ritter heeft geschreven. Wat mij betreft stopt hij dan ook tijdelijk met zijn muziek, om nog zo’n fijne roman te schrijven. De wonderjaren van Henry Bright krijgt vier van de vijf roze kogels.
