Waarom trappen Nederlanders zo graag open deuren in?

Waarom trappen Nederlanders zo graag open deuren in?

Tags:

Wij Nederlanders zijn een ster in stating the obvious. Tot die conclusie kwam ik laatst op mijn werk. Ik werk bij een boekhandel op het station, waar mensen vaak al gehaast binnenkomen en liefst zo snel mogelijk weer weg zijn omdat ze hun trein moeten halen. Met de warmte van afgelopen weken wilden ze nóg sneller weg, omdat het in onze winkel werkelijk niet uit te houden was. En dat laatste wrijven ze er maar al te graag in.

opendeur

Werken in de hitte is geen pretje, maar wat het nog veel erger maakte, was dat bijna iedere klant er een opmerking over maakte. Was het niet bij binnenkomst (‘Pfffff, wat een hitte hier!’), dan was het wel bij de kassa (*kreun* *zucht**steun* ‘Hebben jullie geen airco hier?’). Alsof dat het minder warm maakt. Wat is het toch dat Nederlanders zo graag open deuren intrappen?

Nederlanders, inderdaad, want we krijgen ook veel buitenlanders in de winkel, en die houden allemaal keurig hun mond. Ikzelf behoor ook tot die categorie. Waarom zou je een opmerking maken over iets wat overduidelijk is? Als ik in een winkel kom beperk ik me tot het hoognodige: gedag zeggen, afrekenen, bedanken en nogmaals gedag zeggen. Saai misschien, maar ik heb geen behoefte aan een praatje over hetgeen dat ik koop of, nog erger, het weer.

De mensen die wél hun lief en leed op de toonbank gooien bedoelen het waarschijnlijk goed. Een opmerking over hoe warm het wel niet is, bedoelen misschien wel als een teken van medeleven voor degene die daar de hele dag in moet staan. Maar dat maakt het voor de ontvanger niet minder irritant. Ík ben degene die dit soort opmerkingen de hele dag door moet aanhoren. Denk dáár maar eens aan als je denkt ‘beleefd’ of ‘gezellig’ te doen tegen een verkoper. En geloof me, ik ben heus niet de enige die er zo over denkt. Ook de caissière heeft alle flauwe grapjes al gehoord. En ook die schoenenverkoopster, waarbij je zo leuk en gevat denkt te doen.

Maar waarom doet men dit toch? Misschien omdat men anders niets weet te zeggen. Een andere reden kan ik toch echt niet bedenken. We zijn gewoon bang voor stiltes en ongemakkelijke momenten. Let maar eens op als je op een verjaardag zit en er valt een stilte van een paar seconden: iedereen probeert die zo snel mogelijk te verbreken (ikzelf ook). Toch zou ik hierbij iedereen vriendelijk doch dringend willen verzoeken om die open deuren te vermijden. Jij denkt leuk, beleefd of gevat te zijn, ik denk dat je gewoon de zoveelste flauwe of klagende klant bent.