Dit soort types doen het voorkomen alsof een abortus nu net zo makkelijk geregeld wordt als een afspraak bij de kapper. Wassen, knippen, föhnen en daarna nog even een abortus.
Zeiken op Nederland, het lijkt haast wel een verplichting die bij het staatsburgerschap hoort. Maar toch ben ik blij dat ik hier woon, want bepaalde zaken zijn hier gewoon beter geregeld dan in andere landen. Als ik ongewild zwanger word, hoef ik niet in een achterafsteegje een of andere vent met een botte breinaald me te laten ‘helpen’, maar kan ik naar een mooie en schone kliniek voor een overtijdbehandeling.
Als ik de pech heb om kanker te krijgen en het lijden ondraaglijk wordt, kan ik zelf bepalen wanneer ik uit het leven wil stappen. Niet door voor een trein te springen en een machinist voor de rest van zijn leven op te schepen met een trauma, neen, gewoon thuis of in het ziekenhuis, met mijn naasten om me heen.
En zo heeft Nederland nog meer mooie dingen, die blijkbaar aantrekkelijk zijn voor vluchtelingen. Zo ook Mauro. Terwijl ik deze column schrijf, lijkt het er op dat hij of terug moet, of een studievisum aan kan vragen. Verrassend, want ruim 64.000 mensen hebben deze petitie getekend waarmee ze aangeven dat zij vinden dat Mauro moet blijven. Blijkbaar betekent het tekenen van een online petitie niet dat je altijd je zin krijgt, en dat is maar goed ook. Want nog een andere populaire petitie gaat over het aanpassen van de abortuswetgeving.
Op het moment van schrijven, vinden ruim 10.000 mensen dat de abortuswetgeving aangepast moet worden. Of om uit de petitie te citeren;
WijNederlanders die het niet eens zijn met de huidige abortuswetgeving en daarin verandering willen!
constateren
1. Onze wetgeving stelt dat abortus mag worden uitgevoerd in noodsituaties. Echter, iedere vrouw mag zelf invullen wat zo’n noodsituatie is.
2. Volgens de Universele Rechten van de mens heeft iedereen aanspraak op leven! De Nederlandse wetgeving is hiermee in strijd!
3. Een ‘klompje materiaal’ van een ander kapot maken wordt vandalisme genoemd en is strafbaar, een zogenaamd ‘klompje cellen’, Gods eigendom(!), mag je ongestraft vernielen.
en verzoekenWij verzoeken u, overheid, niet langer in strijd met de Universele Grondrechten van de mens te handelen en de wetgeving aan te passen. Het begrip noodsituatie moet concreet worden omschreven in de Wet Afbreking Zwangerschap, zodat abortus ook echt alleen in NOODSITUATIES uitgevoerd wordt. Dat is: wanneer de zwangerschap dusdanige risico’s met zich meebrengt, dat het leven van de moeder erdoor in gevaar komt.
Als ik – gewild kinderloos – zwanger word, is dat een noodsituatie. Ik wil namelijk geen kinderen. Als naar aanleiding van deze petitie de wet inderdaad wordt aangepast, heb ik dan dus geen recht op een abortus, want ik mag het eigendom van God niet ongestraft vernielen en mijn leven is niet in gevaar. Of zoals een van de ondertekenaars het zegt; “er zijn tegenwoordig middelen genoeg om zwangerschap te voorkomen. als je dan toch zwanger raak moet je ook je eigen verantwoordelijkheid daarvoor nemen.”
Dus.
Waar deze mevrouw zich in vergist, is dat geen enkele methode van anticonceptie 100% betrouwbaar is. Dus als je dwars door de pil heen zwanger wordt, of de sterilisatie van je man toch niet goed is uitgevoerd, moet je van deze vrouw ‘je eigen verantwoordelijkheid nemen’. Het lijkt mij het meest verantwoord om geen ongewenst kind op te wereld te zetten. Maar zij brengt het nog vrij netjes. Een andere ondertekenaar van de petitie brengt het heel onverbloemd; ‘Hoe moeilijk is het om niet zwanger te worden? Denk na voordat je je benen wijd gooit!’. Dit soort types doen het voorkomen alsof een abortus nu net zo makkelijk geregeld wordt als een afspraak bij de kapper. Wassen, knippen, föhnen en daarna nog even een abortus.
Deze types lijken helemaal te missen dat een abortus altijd heftig is, ongeacht de reden. En dat zo’n ingreep altijd diepe sporen nalaat bij de vrouw die het heeft moeten ondergaan.
Alsof vrouwelijk Nederland massaal onveilig vrijt, want tsja, een SOA haal je een pilletje voor, en een baby een abortus. Nu vind ik vaak dat iedereen vooral lekker moet geloven wat hij/zij wil, maar hier maak ik me echt boos om. Omdat er een paar figuren zijn die een oud sprookjesboek voor waar aannemen, willen ze een van onze vrijheden weer gaan inperken. Vreemd, want juist christenen hebben vaak de mond vol van naastenliefde. Gaan zij dan alle ongewenste kinderen opvangen? In kindertehuizen waar ze bij de leiding op schoot mogen en een snoepje krijgen als er in hun broekje gefrummeld wordt? Moeders verplegen die na een mislukte illegale abortus de meest verschrikkelijke pijnen hebben én een ongewenst kind op de koop toe?
Toch probeer ik me niet al te druk te maken. Ik leef immers in Nederland, en regels zijn regels. Dus sturen we Limburgse jongetjes naar Angola en hoef ik niet bang te zijn dat de abortuswet plotseling aangepast wordt.
Toch?
