Annet de Jong heeft de afgelopen jaren vier puike thrillers afgeleverd: Bitter Vocht, Dossier Tobias, Vuurkoraal en Levend bewijs. Maar haar vijfde thriller verscheen maar niet. Wel stuurde Uitgeverij Q me allemaal informatie over een geweldige trilogie van ene Anna Levander, en wat blijkt? Anna Levander is het pseudoniem van Annet de Jong en Dominique van der Heyde.
De Nederlandse Borgen?
Met mij is haast heel Nederland fan van de Deense serie Borgen. De serie bewijst dat een politiek decor voor geweldige spanning kan zorgen. Tel daarbij op dat hoofdpersonage Morten Mathijsen een nogal Deens klinkende voornaam heeft, en je zou kunnen denken dat De Jong en Van der Heyde gewoon een Nederlandse versie van Borgen hebben gemaakt. Gelukkig is deze aanname helemaal onjuist!
Morten 4 president!
Hoofdpersoon Morten Mathijsen is de tweede man van De Nieuwe Liberalen, een vrij kleine partij. Voor het eerst in jaren stijgt DNL enorm in de peilingen, en het lijkt erop dat deze kleine partij wel eens de grootste zou worden. Dit is niet dankzij lijstrekker Tilda Adema, maar dankzij Morten. EN Morten heeft een missie; Adema buitenspel zetten en Minister-president worden.
Helaas paardrijlaars is Morten een vervelende man, met nogal aparte politieke denkbeelden. Nu is dat prima, maar de manier waarop hij soms tegen zijn vrouw Esther praat, maakte me misselijk. Gelukkig wordt Morten omringd door boeiende bijpersonages, waarvan de meest boeiende voor de lezer Marijn is.
Feit of fictie?
Marijn werkt bij een uitgeverij en stuit daar per toeval op een manuscript uit de jaren ’90, waarin een politicus met de naam Morten aanwezig is op een feest waar iemand komt te overlijden. Marijn heeft al snel het idee dat deze Morten niemand anders is dan Morten Mathijsen, en ze gaat op zoek naar de auteur en de andere personages uit het manuscript.
Al snel blijkt dat er weinig fictioneel aan het verhaal is. Het feest heeft echt plaatsgevonden, Morten was erbij en Nico is in een lijkzak afgevoerd. Niet alleen is Marijn op de hoogte van dit incident, via Twitter wordt Morten afgeperst door iemand die weet wat er toen is gebeurd, en belooft zijn mond te houden zolang Morten hem of haar maar blijft betalen.
Spindoctor Evelien
Gelukkig is daar de briljante spindoctor Evelien, die het imago van Morten brandschoon moet zien te houden. Helaas voor Evelien vergeet Morten haar nogal vaak iets te vertellen, waardoor ze verrast wordt door de afperser, het manuscript en de fysieke en geestelijke aftakeling van Esther.
En Evelien spint wat af, maar haar werk werpt wel vruchten af. Het grote publiek heeft niet door dat er een coup gepleegd wordt bij De Nieuwe Liberalen en dat Morten helemaal niet zo’n brave familieman is als hij beweert.
Verhaallijnen komen mooi samen
De Jong en Van der Heyde hebben de verhaallijnen van Morten en Marijn mooi door elkaar heen gevlochten en uiteindelijk komen de verhaallijnen op een erg originele manier samen.
Morten is het eerste deel van een trilogie, dus alle karakters zijn nieuw en moeten voorgesteld worden aan de lezers. En als de karakters bekend zijn, Marijn en Morten contact hebben, komt het verhaal echt goed op gang. Naar het einde toe vergeet je haast dat er nog twee boeken komen, want het verhaal lijkt netjes afgerond. Tot er op de laatste pagina’s nog iets ontzettend spannends gebeurt… Helaas paardrijlaars verschijnt deel twee pas in 2015, dus we moeten nog ruim een half jaar wachten om verder te mogen lezen over Morten.
Eindoordeel
Annet de Jong heeft al bewezen dat ze in haar eentje prima thrillers kan schrijven. Of ze nu gewoon beter wordt of dat de samenwerking met Dominque van der Heyde zijn vruchten afwerpt durf ik niet te zeggen, maar Morten lijkt iets meer diepgang te hebben dan haar eerdere werk.
Morten speelt zich af tijdens campagnetijd, dus er worden volop politieke spelletjes gespeeld, en er wordt flink gekonkeld en gedraaid. Dit is een ideaal toneel voor een thriller, met een fijne continue spanning. De campagnekaravaan stopt immers pas als als de stembussen gesloten zijn. Hierdoor heeft Morten een lekker tempo. Minder lovend ben ik over de verhaallijn rondom de afperser, Morten betaalt dit anonieme figuur zonder tegensputteren steeds meer geld, zonder te weten wat deze persoon nou precies weet. Uiteindelijk leggen De Jong en Van der Heyde dit wel uit, maar erg geloofwaardig vond ik het niet. Sowieso word Morten soms wel heel simpel afgeschilderd, terwijl hij toch een politiek genie zou moeten zijn.
Verder niets dan lof voor het begin van deze veelbelovende trilogie. Sterke karakters en onverwachte gebeurtenissen houden het boeiend. Het wachten op het volgende deel duurt mij nu al te lang!
Morten krijgt vier van de vijf roze kogels.
