Boekrecensie: Praktisch verstand – Theo Kars

21-10-2013 | Psyche

De ondertitel van Praktisch verstand is ‘Klein handboek voor non-conformisten‘. Een vreemde keuze, want het laatste waar een non-conformist behoefte aan heeft, is een handboek om zich aan te conformeren. Wat Praktisch verstand wél is, is een verzameling tips, adviezen, ideeën en levenswijsheden voor mensen die niet als de massa willen leven. Al gelijk in zijn voorwoord geeft Theo Kars aan dat de lezer zich niet moet laten leiden door zijn stellige toon, maar dat we zijn handboek moeten gebruiken als een gereedschapskist. Hij wil stof tot nadenken leveren, en het is aan de lezer om op te pakken wat boeiend is. En er staat heel wat boeiends in Praktisch verstand. Niet alleen maakt Kars (1940) grof gebruik van zijn eigen enorme levenservaring, hij citeert ook uit werken van grootheden als Seneca, Montherland en Gracián. Het gevolg is een verzameling adviezen en visies, op de meest uiteenlopende zaken. Zoals Kars zelf in zijn voorwoord al aangaf, is Praktisch verstand een grote gereedschapskist. Sommige stukken vond ik enorm boeiend omdat ze aansluiten bij mijn levensvisie; zoals het advies om niet-aflatend aan zelfonderzoek te blijven doen, en je eigen gebreken kritisch te blijven bekijken. Andere stukken heb ik honend weggelachen, zoals het advies om geen nieuwe boeken te lezen, want dat is zonde van je tijd. Kars is van mening dat als een boek na een jaar of zestig nog wordt verkocht, het te tand des tijds weet te weerstaan en daarom de moeite van het lezen waard is. (Maar waarom zou ik dan Praktisch verstand lezen, een werk dat in 2003 voor het eerst gepubliceerd werd? NOU!?!) Een echte lijn...read more

Boekrecensie: Enon – Paul Harding

14-10-2013 | ... en alles

Het debuut van Paul Harding, Kwikzilver is overladen met prestigieuze prijzen, waaronder de Pulitzer Prize. Hooggespannen verwachtingen dus voor Enon, waarin een vader de dood van zijn dochter niet kan verwerken. Charlie Crosby (achterkleinzoon van Howard Crosby uit Kwikzilver) is getrouwd met Sue en de trotse vader van Kate. Ze wonen met zijn drieën in een oud huisje in Enon, een klein dorpje waar zijn familie al generaties lang woont. Ook al is Charlie is schilder, klusjesman en hovenier niet echt een maatschappelijk succes, hij is gelukkig. Tot Kate op dertienjarige leeftijd een auto-ongeluk krijgt en ter plekke overlijdt. Charlie ziet zijn hele leven instorten, helemaal als nog geen twee weken later zijn huwelijk ook over is. Niet omdat Sue een harteloos secreet is, maar omdat Kate hun bindende factor was en Charlie Sue wegjaagt. Van het een op het andere moment is Charlie alleen. Vlak voordat Sue vertrekt, slaat hij zijn hand kapot tegen de muur. Zijn hand is gebroken en hij krijgt pijnstillers. Al snel komt Charlie erachter dat het heel erg lekker is om pijnstillers met alcohol te mixen en zo komt hij enigszins zijn dagen door. Overdag slaapt hij zijn roes uit, ’s nachts zwerft hij door Enon. Hij zit vaak op het kerkhof, niet alleen bij het graf van Kate, maar ook bij dat van zijn ouders en grootouders. Hij zwerft door de bossen, langs het meer, ziet plekken waar hij als kind heeft gelopen en waar hij met Kate is geweest. De dokter weigert hem nog langer pijnstillers voor te schrijven, omdat ze bang is dat hij verslaafd raakt. Maar ze is te laat, Charlie is al...read more

Zou jij bevriend kunnen zijn met een pedofiel of verkrachter?

17-09-2013 | Psyche

Pedofielen en verkrachters kun je niet voor de rest van hun leven vasthouden in de gevangenis, vroeg of laat moeten ze terugkeren in de maatschappij. De vraag is, wat doe je vervolgens? Sluit je ze uit en jaag je ze op, of neem je ze op in een netwerk, waardoor ze zich gesteund voelen en de kans op een terugval kleiner is? In 1994 is in Canada COSA opgericht; een project waarbij zedendelinquenten na hun vrijlating opgevangen worden door een netwerk bestaand uit professionele hulpverleners en vrijwilligers. Het project was enorm succesvol, en sinds 2009 is er ook in Nederland een Cosa. En wat blijkt? Onderbuikgevoelens mogen ons dan oproepen om pedofielen en verkrachters te weren, dood te schoppen, te willen castreren of aan een boom op te knopen, in de praktijk blijkt dat je herhaling voorkomt door dit soort mensen op te nemen in de maatschappij, in plaats van ze uit te sluiten. Ik vind het een geweldig project. En ze zijn nog op zoek naar vrijwilligers. Maar wie kiest ervoor om vrijwillig bevriend te raken met een pedofiel of een verkrachter? Aan de ene kant vind ik dat iedereen een tweede kans verdient. (En in sommige gevallen een derde of een vierde.) Maar zou ik met iemand op kunnen trekken, die veroordeeld is voor een zedendelict? Zou jij het kunnen? Het doel van COSA is niet pedofielen en verkrachters knuffelen, maar nieuwe slachtoffers voorkomen. En blijkbaar voorkom je die door zedendelinquenten niet als monsters te zien die je moet slopen, maar als mensen die hulp en steun nodig hebben. Ik weet alleen niet of ik het zou...read more