16-09-2013 | Psyche
Helaas voor de fans is Lang zal ze leven! geen nieuw werk, maar een verzameling van het eerdere werk van Barbara Stok. Maar ook als je haar eerdere strips al hebt gelezen, is deze verzameling hoogtepunten de moeite waard.
read more
11-09-2013 | ... en alles
Nu in handige meeneemverpakking is geen boek dat je in een ruk van kaft tot kaft uitleest. Met dit boek kun je niet rustig achterover zitten, Ted van Lieshout heeft namelijk voor een bijzondere vorm gekozen, waarbij de lezer zelf het werk moet doen. Om verwarring te voorkomen, opent Ted van Lieshout met een uitgebreid voorwoord. Hierin legt hij uit dat een boodschappenlijstje ook een verhaal kan zijn (als iemand beschuit en muisjes koopt, is het immers vrij makkelijk om te concluderen dat er een kindje is geboren), maar alle overbodige woorden zijn geschrapt. Of om Van Lieshout zelf te citeren; “In dit boek heb ik de uiterlijkheden waaraan je een tekst herkent geschrapt om te komen tot de essentie van de woorden die er staan. De lezer kan zich niet vasthouden aan de kenmerken van een boodschappenlijstje of een brief met Besteerboven, maar moet lézen om erachter te komen wat voor tekst het eigenlijk is.” Klinkt verwarrend, is het niet. De rest van het boek bestaat uit het op het oog onherkenbare teksten. Van een hele pagina, een paar regels, of een foto. Maar als je leest, zie je heel duidelijk wat de tekst precies is. Veel brieven; mooie brieven, grappige brieven of indrukwekkende brieven. Mijn favoriete brief is die van een moeder aan haar kinderen, waarin ze uitlegt dat papa nu met ‘tante Karin’ gaat samenwonen, en dat de kinderen haar prima mama mogen noemen. Ook legt ze uit dat de kinderen tante Karin best ‘mama’ mogen noemen, als ze dat willen. Je gunt haast elk kind zo’n scheiding toe. Niet van alle teksten krijg je een warm gevoel....read more
05-09-2013 | Psyche
Laten we eerlijk zijn; jij en ik zijn allebei niet perfect en ondanks onze goede bedoelingen, kijken we soms op andere mensen neer. De oorzaak is vaak dat deze mensen iets leuk vinden wat wij stom vinden, of andersom. Maar waarom voelt dit zo lekker en wat is het nut van op andere mensen neerkijken? Vorige maand schreef ik een kwaad stuk over vrouwenbladen. Ik erger me al jaren aan bladen die vrouwen als domme en oppervlakkige wezentjes behandelen en met plezier inspelen op jouw onzekerheden om daar geld mee te verdienen. Het is een stuk waar ik trots op ben, met name omdat het een interessante discussie opleverde. Vrouwen zijn domme sponsjes Een week later kreeg ik van Linda Duits in dit stuk een tik op mijn vingers, omdat ik in mijn column het standpunt aanneem dat vrouwen domme sponsjes zijn, die zich gedachteloos laten leiden door vrouwenbladen. Duits schrijft dat ik minachting heb voor vrouwen die wél vrouwenbladen lezen en dat je prima een feminist met een sterk karakter kunt zijn, terwijl je geniet van make-up tips en andere oppervlakkige nonsens in vrouwenbladen. Het is waar wat ze schrijft. Ik kijk stiekem neer op vrouwen die genieten van vrouwenbladen (of soaps, roddelprogramma’s en andere ‘lege’ rommel). Het nut van neerkijken op andere mensen Waarom doe ik dit? Door op deze mensen neer te kijken, ‘bewijs’ ik voor mezelf dat ik anders ben. Ik lees geen vrouwenbladen, maar moeilijke boeken. Ik kijk geen soaps, maar documentaires en series die me aan het denken zetten en me iets nieuws leren. Ik lees liever uitleg over de ingewikkelde situatie in Syrië, dan een stuk...read more
20-08-2013 | Sekse
Al jaren lees ik geen vrouwenbladen meer, om de doodeenvoudige reden dat ik het zat was om als een idioot aangesproken te worden. Want als je vrouwenbladen moet geloven, hebben alle vrouwen problemen met hun gewicht (of zouden ze dat moeten hebben), hebben vrouwen geen idee hoe seks werkt, hebben we allemaal stiekem een hekel aan onze BFF’s en falen we hopeloos op de werkvloer. Waarom is dit? Om mijn ergernis te illustreren, wat random headlines van de Libelle, Margriet, Linda, Glamour, Cosmopolitan en Viva. – “Dit doe je toch niet aan op jouw leeftijd? (wel dus)” – “Bad hairday – tips en trucs” – “Marly (41) raakte zwanger van haar ex” – “Het nieuwe daten” – “Mijn ogen zitten hier hoor – trots op mijn enorme borsten” – “Mannen willen buikjes en volle billen” – “Surfdude of strandvent? Mooie mannen aan de kust” – “Sexposities voor een gegarandeerd orgasme” – “10 stappen om hem verliefd te laten worden” – … en nog oneindig veel variaties op de thema’s seks, beauty en diëten. Vrouwen zijn oppervlakkig Door alleen naar de covers van de vrouwenbladen te kijken, krijg je het idee dat een vrouw een hulpeloos wezentje is, die zich alleen bezig houdt met oppervlakkige zaken en zelfs daar een bende van maakt. Zolang je haar goed zit, je outfit klopt en je weet hoe je een man moet bevredigen, doe je het als vrouw goed. Aperte leugens Echt schokkend zijn de aperte leugens in artikelen als “Sexposities voor een gegarandeerd orgasme” (en waarom spellen vrouwenbladen steevast ‘seks’ als ‘sex’?). Iedere vrouw is anders. Er bestaat géén positie waarin...read more
19-08-2013 | ... en alles
Kwaad daglicht was een behoorlijk intense leeservaring. Ik heb me haast drie uur lang amper bewogen, het enige wat ik deed was pagina’s omslaan. Het verhaal greep me zo erg, dat ik me niet los kon rukken van de pagina’s om even op te staan en iets anders te doen. Kwaad daglicht is een van de beste Nederlandse romans die ik dit jaar gelezen heb. Net als veel andere tieners, heeft Lena het niet makkelijk. Haar ouders – die ze Marijke en Ivo noemt, niet papa en mama – zijn gescheiden, ze wordt door een groep jongens lastig gevallen en ze is als enige meisje in haar klas nog niet ongesteld. Maar Lena heeft iets wat bijna niemand anders heeft; ze kan engelen zien. De engelen die haar steunen, zijn door god gezonden om haar te helpen en ze ziet ze op de meest vreemde momenten. Maar ze maakt zich geen zorgen, want Marijke werkt als paranormaal genezer en zodoende weet Lena dat er meer is tussen hemel en aarde. Haar engelen beschermen haar en geven haar kracht. Toch praat ze er niet met iedereen over. Haar beste vriendinnen weten niet eens precies wat voor werk Marijke doet, en Ivo heeft het te druk met zijn werk en zijn nieuwe vriendinnen. Dus heeft Lena eigenlijk niemand die haar echt steunt, behalve haar engelen. Een tijdje gaat het goed. Tot Marijke opeens verdwijnt en Lena op zoek gaat naar haar moeder. Vanaf dat moment neemt het boek een wel heel spannende wending en na het lezen van de laatste pagina, blijf je vol verbijstering achter. Eigenlijk is Kwaad daglicht een...read more
