Ik had over het hoofd gezien dat mijn nieuwe PC geleverd werd met Windows 8

Ik geef het maar een keer openlijk toe, ik ben een Windows-gebruiker. Geen verstokte hoor; mij zul je geen onvertogen woord horen zeggen over Mac OS of Ubuntu, maar over door anderen verguisde versies Windows heb ik ook vaak schouderophalend gezegd: ach, ik kan er uiteindelijk altijd mee uit de voeten. Nadat ik mijn laptop had verdronken in een kop thee, moest ik een nieuwe kopen. Ik wilde weer een 11,6-inch-scherm dus de keuze was beperkt en na een avondje rondklikken van webshop naar recensie naar webshop had ik een keuze gemaakt. Ik kon mijn nieuwe computer de volgende dag al gaan ophalen in de winkel. Hij glom mooi en ik kon niet wachten om ermee aan de slag gegaan, ondanks mijn gevoelens van rouw voor mijn oude laptop. Wat ik even over het hoofd had gezien was dat mijn nieuwe PC geleverd werd met Windows 8. Maar ik wilde het een kans geven. Ik heb in mijn leven al met zo veel besturingssystemen gewerkt: Dos, Windows 3.1, Windows XP, Mac OS, allerlei Ubuntu-versies, Windows Vista, Windows 7 en Android. En met alles kon ik uiteindelijk uit de voeten, dus ook Windows 8 zou ik klein krijgen. Je hebt er vast al plaatjes van gezien: het startscherm van Windows 8 bestaat uit een verzameling blokken om toepassingen mee te starten. Er is een mail-app, een kalender-app, een contacten-app (“personen”), een foto-app en ga zo maar door. Zoals ik al zei: ik wilde het een kans geven. Dus ik begon mijn mail, kalender en contacten in te richten. Maar dat lukte niet helemaal; Google Calendar bleek niet compatibel met Windows...read more

Moskou: er bestaat geen kou, alleen verkeerde kleding

Nu mijn paspoort was voorzien van een Russisch visum kon ik met een gerust hart in het vliegtuig van Aeroflot stappen. Onderweg werden me twee dingen duidelijk: vegetarisch eten is aan de Russen niet besteed en met alleen het woord “spasiba” kom ik niet ver. Bij aankomst op het vliegveld leerde ik nog iets: roken is nog heel normaal in Rusland. In de hal waar de bagage arriveerde (drie kwartier nadat het vliegtuig geland was) stonden overal plukjes mensen te roken. Ik had vooraf uitgezocht hoe ik met de trein en de metro mijn hotel moest bereiken, maar ik kwam een bekende uit Nederland tegen die naar dezelfde conferentie ging en hij had een pick-up geregeld vanuit zijn hotel dus we besloten zijn taxi te delen. De chauffeur sprak geen woord Engels, en ik sprak één woord Russisch: spasiba – bedankt. Niet een woord waar je heel ver mee komt in het geval van problemen. We waren nauwelijks vijf minuten onderweg of de chauffeur begon druk te bellen (handsfree bellen is nog geen gewoonte in Rusland). Even later zette hij zijn auto stil bij een bushalte. Wij waren enigszins bezorgd en probeerden te achterhalen wat er aan de hand was. De chauffeur had zijn baas aan de telefoon en die wist in gebrekkig Engels duidelijk te maken dat er verwarring was ontstaan omdat de opdracht was geweest om één persoon op te pikken en dat wij met zijn tweeën bleken te zijn. Een poging tot uitleg werd weggewuifd. De chauffeur ging weer rijden en bleef druk telefoneren. Wij hadden ons erbij neergelegd, zo lang we maar naar de stad...read more

Het lot van een werkende moeder

Het leek me vreselijk onhandig om een werkende moeder te zijn: om vijf uur weg moeten rennen uit een vergadering om op tijd bij het kinderdagverblijf te zijn, plotseling naar huis moeten omdat je kind ziek is en opgehaald moet worden, de lastige collega zijn die nooit kan vergaderen op haar mamadag. Ik ben nu een jaar lang werkende moeder. Alles waar ik tegenop zag bleek wel mee te vallen. Eén keer zat ik op hete kolen bij een lezing die uitliep. Toen ik om twintig over vijf mijn spullen pakte, vond ik het vervelend dat ik niet aan het gangpad zat – een leermoment. Ook stond ik een keer op mijn voeten te wiebelen tijdens een speech voor een collega die met pensioen ging. Dan kun je echt niet weglopen. Maar toen ik meteen na afloop vertrok, was ik nog net op tijd bij het kinderdagverblijf. Een andere keer had ik een vergadering aan het einde van de middag waarin ik aankondigde dat ik om kwart over vijf weg moest. Daarop reageerde een andere aanwezige met: “O, maar ik moet om vijf uur weg”, en nog een ander: “en ik om kwart voor vijf. Laten we dus maar snel beginnen.” Ik was toen zo vroeg thuis dat ik mijn actiepunten nog kon doen voordat ik J. ging ophalen. Het hele jaar is het niet voorgekomen dat J. ziek opgehaald moest worden, of dat hij ziek was waardoor ik thuis moest blijven. Oké, hij was aan de lopende band verkouden en ik daardoor ook maar die ene keer dat hij oorontsteking had was in het Pinksterweekend. Kinderen zijn wat...read more

Timemanagement: 8 handige tips om frustratie te voorkomen en deadlines te halen

Je hoort vaak dezelfde adviezen om je productiviteit te verhogen. Twee keer per dag je mail checken bijvoorbeeld in plaats van constant. Misschien doe je dat al lang, of misschien wil je het niet. Daarom zijn hier een aantal andere adviezen voor timemanagement, gestoeld op mijn jarenlange persoonlijke ervaringen. De todo-lijst 1. Maak een todo-list. Maar in plaats van één lange lijst met alles wat ooit gedaan moet worden, maak je lijsten per week per project. Zorg dat je op vrijdag al hebt genoteerd wat er de week erna per project moet gebeuren. Is je werk niet in projecten opgedeeld, maak dan zelf een opdeling in onderwerpen. 2. Als een taak week na week op je todo-lijst blijft staan, bedenk dan serieus wanneer je er écht tijd voor hebt en plan het dan in. Dat kan over vier weken zijn. Dan heb je niet de frustratie van het wekelijks doorschuiven van die taak. 3. Raak niet gefrustreerd van tijd die je besteedt aan administratief werk. Niemand vindt het leuk om de administratie bij te werken maar het moet gebeuren. Zet administratieve taken bij je andere taken op je weeklijst, en haal voldoening uit het wegstrepen ervan als je ermee klaar bent. E-mail 4. Als iemand je per mail vraagt iets te doen, antwoord dan dezelfde dag nog wanneer je het zult doen. Dat is duidelijk voor de ontvanger, je koopt jezelf tijd en bovendien dwingt het je om de taak in te plannen. 5. Gebruik sterren in je inbox om de mails te markeren waar je nog iets mee moet doen, en stel je mailbox vervolgens zo in dat...read more

5 dingen die je moet weten over jouw privacy op Facebook

Elke paar maanden duiken ze weer op: Facebook-kettingbrieven. De meest recente begon als volgt: “Mag ik jullie vragen om iets voor me te doen: Ik blijf graag privé vrienden met jullie. …” Laat ik voor eens en voor altijd duidelijk maken: je bepaalt zelf wie jouw updates kunnen zien. Echt waar.

read more