Daniel H. Wilson is naast auteur ook professor in kunstmatige intelligentie en robotics. Ergo; de ideale kandidaat om een loeispannende thriller te schrijven waarin robots de mensheid vernietigen. Want daar gaat Robopocalyps over, onze brave huisrobotten keren zich opeens tegen ons, met alle gevolgen van dien…
Een robot met een bewustzijn
In het boek hebben we het als mensheid fijn. We hebben haast allemaal een huisrobot, die niet alleen schoonmaakt, maar ook de boodschappen doet. In Afghanistan sneuvelen er nog amper Amerikaanse soldaten, daar robots op verkenning gaan en de contacten leggen met de plaatselijke bevolking.
Want niet alleen zijn deze robots praktisch onverwoestbaar, ze kunnen geprogrammeerd worden om verschillende talen te spreken. Niet alleen zijn de robots nuttig, maar ook aangenaam. Zo heeft de jonge Mathilda Perez veel robotspeelgoed, en heeft professor Takeo Namura een innige band met zijn androïde Mikiko.
Alle verschillende soorten robots functioneren naar behoren, maar in het diepste geheim probeert dr. Nicholas Wasserman een zelflerende robot met een bewustzijn te creëren; Archos. Helaas voor Wasserman slaagt hij hier zo goed in, dat Archos besluit dat de mensheid het slechtste is wat de aarde ooit is overkomen, en stappen onderneemt om de mensheid te vernietigen.
Van losse incidenten tot de robopocalyps
Archos is in staat om contact te leggen met alle soorten robots, en hen zijn wil op te leggen. Allereerst gebeurt dit kleinschalig; een huisrobot slaat een ijssalon aan gort en vermoord een van de medewerkers, een vredelievende oorlogsrobot vermoordt burgers, en professor Namura wordt aangevallen door zijn geliefde Mikiko.
Veel mensen vertikken het om een verband te zien tussen deze losse incidenten, en juist daardoor is “Uur Nul” een groot succes voor de muitende robots. Wereldwijd worden complete steden uitgemoord, en niemand weet hoe de robots gestopt kunnen worden.
Verzet
De mensheid heeft zich echter nooit makkelijk uit laten roeien, dus ontstaan er zowel in de steden als in de natuurgebieden verzetsgroepen. Het verzet is in het begin ongeorganiseerd en rommelig, maar steeds vaker worden er ontdekkingen gedaan die de robots kunnen stoppen.
Omdat Archos alle elektriciteit plat heeft gelegd, is communiceren over lange afstanden haast onmogelijk, wat het boek nog spannender maakt. Want robots uitschakelen is leuk, maar zolang Archos leeft, blijven er nieuwe robots komen, die steeds worden aangepast aan de strijd.
Nagelbijtend spannend
Juist door dat laatste gegeven is Robopocalyps verschrikkelijk spannend. Hebben de mensen net ontdekt hoe ze soort A uit kunnen schakelen, released Archos een nieuwe versie, waarbij de zwakke punten zijn hersteld.
World War Z, maar dan met robots in plaats van zombies
In 2006 schreef Max Brooks World War Z, waarin de mensheid bijna ten onder gaat door een zombie-invasie. Robopocalyps heeft dezelfde soort opbouw als dit boek, dus lees je in het eerste hoofdstuk al dat de mensheid overwint (BOE! SPOILER!) en daarna leer je hoe het zo ver heeft kunnen komen.
In het eerste hoofdstuk vindt verzetsstrijder Cormac Wallace namelijk het archief van Archos, waarin de robopocalyps keurig netjes is gedocumenteerd. En dat is een van de twee minpunten van Robopocalyps. Want hoe verschrikkelijk spannend Daniel H. Wilson ook schrijft, al vanaf het eerste hoofdstuk weet je dat het gaat lukken om Archos te vernietigen.
Tweede minpunt is de vertaling. Dit ligt niet aan het werk van vertaalster Esther Ottens, maar aan de schrijfstijl van Daniel H. Wilson. Robopocalyps is namelijk een soort moderne western, met cowboys en indianen. En dit soort mannen en vrouwen slaan stoere taal uit, die in het Engels goed overkomt, maar in het Nederlands een beetje suf.
“With numb fingers, I fumble my goggles down over my eyes and get ready to do some business with my little friend Rob, here.”
Wordt vertaald als;
“Met gevoelloze vingers wriemel ik mijn bril voor mijn ogen, klaar om weer eens met mijn vriendje Rob te dansen.”
Nja. Dat is het toch net niet. Gelukkig is het verhaal zo goed geschreven, dat je je al snel over dit soort ergernissen heen zet.
Blockbuster
Robopocalyps is geen hoogstaande literatuur. En dat geeft niet. Want Robopocalyps is spannend, grappig en heel af en toe zelfs ontroerend. Het is een boek dat je maar moeilijk weglegt, en voor een paar uur oppervlakkig leesplezier zorgt. Steven Spielberg heeft de filmrechten gekocht en er wordt momenteel gewerkt aan de verfilming van het boek.
Zonde, want Robopocalyps is al zo beeldend geschreven, dat je geen acteurs en special effects nodig hebt om te kunnen genieten van deze blockbuster.
Robopocalyps krijgt vier van de vijf roze kogels. Je hoeft echt geen sci-fi liefhebber te zijn om van deze futuristische thriller te genieten.
Wil jij dit boek lezen? Via deze link kun je Robopocalyps van Daniel H. Wilson bij Bol.com bestellen.
