Aesthetica
Tolstoj zei ooit; ‘iets is kunst als het een expressie uitdrukt van de kunstenaar’. Iets wat me logisch in de oren klinkt en waar ik het voor een groot deel ook wel mee eens ben. Maar toch lijkt er een kinkje in de kabel te zitten. Een kinkje dat we gisteren tijdens mijn eerste college Esthetica besproken hebben. Het blijft een vraag waar niemand ooit echt een sluitend antwoord op lijkt te kunnen geven of wat in ieder geval stof is voor veel discussie; ‘wat is kunst?’ Moet kunst goede kunst zijn om kunst te zijn? We lijken aan te nemen dat kunst wel iets met goede kunst te maken moet hebben. Maar wie bepaalt of het goed is? Wie bepaalt de criteria? Laat me jullie even met een beetje filosofie- en kunstgeschiedenis om de oren slaan; Na 1750 ontstond er veel meer disciplinaire samenhang in het nadenken over kunst, mede doordat een schrijver en filosoof genaamd Baumgarten zijn boek ‘Aesthetica’ schreef. De esthetica is nu erkend als een filosofische discipline die zich met waarneming en schoonheid bezighoudt. Uiteraard werd er voor 1750 ook nagedacht over kunst, bijvoorbeeld door Plato en Aristoteles. Kunst werd veelal instrumenteel begrepen, het had een doel. Men wilde dat de kunstenaar de werkelijkheid weergaf. In de Middeleeuwen was het zelfs zo dat de hand van de kunstenaar onzichtbaar moest zijn ten gunste van de afbeelding. Op deze manier verhield de afbeelding zich rechtstreeks tot jou, de afgebeelde heiligen keken je rechtstreeks aan. Pas in de Renaissance komt er op het gebied van kunst een nieuw perspectief; de esthetische ervaring van de beschouwer, degene die...read more
De dood en hoe ermee om te gaan
“We verdwijnen. Het leven na de dood is de herinnering die je achterlaat bij de mensen waarmee je je hele leven hebt opgetrokken. Als je ervoor zorgt dat het leuk was met jou, zullen je familie en vrienden zich ook leuke dingen herinneren. Dan is het toch of je nog een beetje bestaat.”
read more