Gearrangeerde huwelijken zijn zo gek nog niet

En dan bedoel ik niet de nare, van meisjes van dertien die met een oude vieze man moeten trouwen. Ik bedoel de weloverwogen keuzes van wederzijdse ouders die hun kinderen een mooie toekomst wensen. Ik zag eens een documentaire waaruit blijkt dat dit doorgaans heel goede huwelijken zijn. Vooraf bedachte situaties. En alsof al dat daten nou altijd zo leuk is. De mannen en vrouwen in de documentaire waren, nadat zij door de ouders gekoppeld en besloten waren, wat afwachtend toen zij elkaar voor het eerst even mochten bekijken. Ik begrijp dat wel. Je zal voor een vreemde man, of vrouw, gezet worden en weten dat je het met hem of haar gaat doen. Trouwen. En de rest. Net een blind date, alleen daar mag je nog weg rennen. Hier is het huwelijk al bekend. Wegrennen zit er dus mooi niet meer in. Accepteren en er wat leuks van maken lijkt mij de beste optie. Na de kennismaking volgt het huwelijk al snel en na de voltrekking kan men elkaar echt goed ontdekken. Elkaars eigenaardigheden, leuke dingen, gekke dingen, maar ook de irritante dingen. Waar je als datend persoon al eens afhaakt, doen de gearrangeerde bruiden en bruidegommen dat niet. Want het is zo bedacht. De ouders hebben weloverwogen keuzes gemaakt. En waarschijnlijk verstandige. Verstandige keuzes zijn vaak het beste. Maar niet altijd leuk. Dus die maakt men zelf niet zo snel. Verstandig eten is ook niet altijd lekker. Slecht eten vaak wel. Slechte partnerkeuzes lijken dan ook vaak spannender dan verstandige. Dus als je ouders het even voor je regelen, weet je in ieder geval dat je goed...read more

Ik vind mezelf leuk. En ik lach om mijn eigen grappen

‘Lach je nou om je eigen grap?’ ‘Jij lacht er toch ook om?’ ‘Ja, maar je lacht toch niet om je eigen grappen?’. Moeilijke gesprekken vind ik dat. Want, kort samengevat; de grap was blijkbaar leuk, er werd hard gelachen, maar ik mag het vooral zelf niet leuk vinden. Waarom dan niet? Als een ander die briljant leuke opmerking zou hebben gemaakt, dan was het wel toegestaan? Een grap is een grap. Stel dat ik een grap maak, of iets heel lolligs zeg, omdat ik het dus zelf ook echt heel lollig vind. En er in mijn hoofd al heel hard om moet lachen. Dan denk ik, tijdens die grappige gedachte; nou nou, wat leuk, ik gun de anderen ook eens wat lol. En als ik het dan uitspreek en mensen moeten lachen, dan moet ik me inhouden? Neen. Vind ik. Ik lach dus mee. Want mijn lollige opmerking was waarschijnlijk gewoon heel scherp, enorm leuk of geinig ver gezocht. Ik hou van ver gezocht. Maar niet zó ver dat het niet meer te begrijpen is. En wat eigenaardig wordt. Al kan dat ook weer heel leuk zijn. Reactie-technisch gezien dan. Ik heb een goede vriend die echt heel erg grappig is. Grappiger dan dat hij is, kan bijna niet. Ik moet altijd heel hard om hem lachen. En zijn bizar grappige opmerkingen gaan keer op keer door mijn hoofd, dagen lang, waardoor ik dan ook iedere keer weer flink kan lachen. Als hij zoiets leuks zegt, lacht hij zelf ook. Terecht, vind ik, want het is gewoon heel scherp, prikkelt alle lachspieren die een mens maar in zich...read more

Een seksruimte voor daklozen. Goed idee?

Ik las dat in Brussel wordt nagedacht over het creëren van een speciale plek, waar dakloze meneren en mevrouwen de liefde met elkander kunnen bedrijven. Omdat zij daar in de meeste gevallen geen plek voor hebben. Maar als één van de twee de benen in de nek gooit, past dat toch heus wel in de eigen kartonnen verblijfplaats? De meningen over dit idee zijn vast verdeeld. En ik heb die van mij ook klaar. Trouwens, eigenlijk niet. Dat komt mede, doordat ik bij het idee alleen al afgeleid word door de viezeligheden die mijn netvlies flink bezig houden. Ik zag wel vaker dakloze mensen. Zonder tanden en aanslag op hun tong, waarmee ze dan moeten zoenen. Met gore voeten en de nagels zwart van alles dat eronder vastgekoekt zit. Vuil van de straat. En de kleding wordt vrijwel nooit ververst. Dus ik vrees dat het ondergoed, indien aanwezig, niet heel fris is. De genitaliën zullen op hun beurt waarschijnlijk geen dagelijkse wassessie ondergaan. En dat moet dan in elkaar en zo. Want zo gaat seks. Of zit er een douche in de gecreëerde voortplantingsplaats? Dan hebben ze gelijk een opfrisplek. Na het plezier samen schoon de straat weer op. Ik begrijp dat daklozen, net als de meeste mensen, behoefte hebben aan seksuele activiteiten. Daarom wordt de ‘liefdeskamer’, zoals het heet, opgericht. Door een vereniging die zich inzet voor de daklozen en hen wat meer intimiteit gunt. In steegjes is het natuurlijk ook soms wel wat kil en tochtig. En voor toevallige passanten is het ook niet altijd heel prettig om te aanschouwen. Maar moeten daklozen echt een aparte vrijpartij-kamer...read more

Hulde aan de jaloerse man!

Wie vindt een jaloerse man nou niet leuk? Heel veel vrouwen. Maar ik vind ze heerlijk. Want een jaloers man is duizend, nee, miljoenen malen beter dan een ongeïnteresseerd exemplaar. Jaloezie, in gezonde toestand natuurlijk, is fantastisch! Veel mannen zeggen, of liegen, niet jaloers te zijn. Dat is aangeleerd door vrouwen. Denk ik. Ik vind dat zo ongezellig. Onaantrekkelijk ook. En eigenlijk is het, ook al denken die vrouwen van wel, helemaal niet aardig voor de vriendin of echtgenote in kwestie. Want jaloezie staat niet voor iets naars, het staat in mijn ogen voor iets goeds. Echter, als een man zegt af en toe jaloers te zijn, vinden vrouwen het onaantrekkelijk. Want een echte man is niet jaloers. Ho! Stop! Daar zijn we nu net bij het belangrijkste punt beland. Een echt mannelijke man is namelijk wel jaloers. Oergedrag. De echte man laat zijn prooi niet zomaar uit handen nemen. Kapers op de kust worden nauwlettend in de gaten gehouden. En terecht. Jagen en dus ook wegjagen. Beschermen en optreden. Dat doet de echte man. Jaloers? Nee, enig! Sexy ook. Mensen in zuidelijke landen zijn jaloerser aangelegd dan de noordelijke types en zeggen dat ook gewoon. Negeert men elkaar tijdens eerste contacten onbewust of bewust een beetje, omdat er nog twijfel is, dan is de kans groot dat je van de noordelijke helft van Europa gewoon niks meer hoort, maar wees gewaarschuwd voor de Fransman, Italiaan of Portugees. Die doet namelijk niet aan negeren. De jaloerse jager in hen hoeft dan ook niet eens boven te komen of opgewekt te worden, die ligt al aan de oppervlakte. De niet-jaloerse...read more

Hoezo geen tijd? Ik kan. Vanavond zelfs.

Of ik zin heb is een heel andere vraag, maar ik kan wel. Mensen zeggen tegenwoordig massaal geen tijd te hebben. Ik vind het krankzinnig. Zonde ook. Als ik leuk met iemand af wil spreken, moeten er, en dat neemt pas tijd in beslag, data over en weer gegooid worden. Maar ik weet nu toch helemaal niet of ik over drie weken zin heb om af te spreken. Als ik dit uit, wordt dit veelal niet op prijs gesteld. Drukke banen, sport, verplichtingen, kinderen en de combinatie daarvan worden er vaak direct in ge-excuseerd. Omdat die dingen ook tijdrovend zijn. Dat begrijp ik. Maar hoe zit het dan met de mensen die ook in bezit zijn van één of meer van bovenstaande ingrediënten en wel tijd hebben. Zijn zij saai? Of behoorlijk handig in het verdelen van tijd en dol op het niet sociale soms even lekker niks doen? Ook wordt geen tijd hebben en drukte regelmatig als excuus gebruikt. ‘Ik heb geen tijd’, is voor veel mensen makkelijker uit te spreken dan ‘ik heb geen zin’. Want vaak hoor ik mensen zeggen dat ze zeiden dat ze geen tijd, maar eigenlijk gewoon geen zin hadden. Dat vind ik enorm achterlijk. Geen zin hebben is niet erg en eerlijker dan dat we denken dat iedereen druk is. Zo raakt de wereld in de war. Ik in ieder geval. Geen tijd hebben is ook een maatschappelijke status. Interessant voornamelijk. Een hoge status zelfs, in sommige ogen. Als iemand geen tijd heeft, is hij of zij vast enorm druk en gewild. En ook de interessanten in kwestie varen wel bij deze...read more