Weglopen tijdens een date komt vrijwel alleen voor in films. Die zich dan afspelen in Manhattan, New York. Want mensen in New York daten veel en als er dan iets raars gebeurt, loopt één van de twee gewoon weg. Ik heb teveel Amerikaanse tv-series en films gekeken denk ik. En ik had een date. Met een meneer die behoorlijk leuk leek. Na een paar keer mailen besloten we te bellen. De dag erna hebben we gewoon maar gelijk afgesproken. Om te gaan eten. Maar we gingen naar een kroeg. De man bestelde wijn en ik wilde mijn keuze doorgeven. De wijn bleek mijn keuze. Een meneer achter ons bestelde ook een drankje, botste tegen de knie van mijn date die daar gelijk wat van zei. Bij de tweede per ongelukke aanraking kreeg die meneer een officiële waarschuwing. Ik vond mijn lichtelijk agressieve date al wat minder leuk. Hij besloot even te gaan roken. Ik wachtte aan de bar. Zucht. Na lange minuten kwam hij terug en stelde een jongen aan me voor die hij had meegenomen. Van het roken. Ik begreep niet waarom die jongen bij onze afspraak werd gehaald. De jongen ook niet. Mijn date vroeg of hij werk had. Ik dacht op dat moment dat hij de jongen een baan aan wilde bieden, omdat het zo’n leuk ondernemend type was om te zien. Fris ook. In plaats daarvan begon hij hem ongevraagd te vertellen dat hij hem onzeker vond, zo met zijn handen in zijn zakken of armen over elkaar. En ook zei mijn date dat hij erg veel mensenkennis had en zag dat de jongen niet...read more
Ik ken het bestaan van Grindr pas sinds gisteren, toen ik naar het programma Metropolis keek. Het is een app waarmee homoseksuele mannen met elkaar in contact kunnen komen. Je kunt dan zien wie er binnen een paar meter van je vandaan op zoek is naar seks. Of een goed gesprek. Maar dat laatste denk ik niet. Ik ben best modern en weet redelijk veel van apps, social media en allerlei sites. Ook ben ik bekend met daten via datingsites. Maar ik had echt nog nooit van Grindr gehoord. Tot gisteren, toen het in de aflevering van het tv-programma Metropolis over het verschillend gebruik van telefoons wereldwijd ging. Een Nederlandse jongen werd gevolgd terwijl hij aan het Grindren was. In Amsterdam. Hij kreeg al snel chatcontact. Zo wilde een man hem een blow-job geven en de jongen liet ook nog even de foto van de man aan heel televisie kijkend Nederland zien. Dat vond ik niet aardig. Maar ook ontmoette hij een erg leuk uitziende jongen en daar kletste hij wat mee. Op zich is het wel handig dat bij Grindr duidelijk is wat men zoekt. Via de chat maak je dat gewoon gelijk kenbaar aan degene die op de hoek van de straat ook met een smartphone staat te Grindren. Duidelijkheid voorop! Op een datingsite denk je nog wel eens iemand te ontmoeten voor een date of relatie, maar dan blijkt de ander toch plots op zoek te zijn naar vluchtige avontuurtjes. Reuze onduidelijk vaak. Zou er ook zo’n app zijn voor heteroseksuelen? Ja. Want dat heb ik gelijk even uit- en opgezocht natuurlijk. Dat heet dan Blendr....read more
Vaak hoor ik dat alleenstaande mannen met baby’s aantrekkelijk gevonden worden. De vrouw valt dan voor het zachte, tere, gedrag van de man. Ik heb dat niet. Als ik een man met een kleine baby zie, raak ik er niet opgewonden van. En denk ik niet aan heftig zoenen met de man in kwestie. Een vriendin zei onlangs, toen we een man met een hippe kinderwagen passeerden, dat ze dat zo’n lief plaatje vond. Ik keek eens om en kon niets aantrekkelijks of liefs bedenken. Ik vind een single man met een luiertas om zijn nek gewoon niet sexy. Natuurlijk kan een man met een kind best leuk zijn. Als de beste man bijvoorbeeld je eigen man is. Of als het kind iets ouder is. Maar dat komt dan weer, omdat ik communicerende mensen leuk vind. Vooral als mensen normaal met hun kinderen praten. In normale-mensen-taal. Maar dan nog heb ik geen gedachten in de trant van; als hij zo leuk is met dat kind, is hij vast ook leuk voor mij. En ik kan dan al helemaal niet denken aan hoe hij me passioneel zou zoenen op de bank. Stel je voor dat dat kind dan ineens beneden staat, omdat het niet kan slapen. Dat zou ik dan zó zielig vinden, want een kind wil zijn vader niet zien zoenen met een vreemde vrouw. Ik zou een platonische liefdesrelatie met die man krijgen. Tenzij de kinderen bij hun moeder zijn dat weekend. Dat zijn nou mijn gedachten bij een man met een baby, of heel jong kind. Die gedachten gaan dus heel wat verder dan ‘ah, wat lief...read more
Ja, ik vond het ook wat raar toen ik het las. Maar wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat spermacellen helemaal niet zwemmen, maar kruipen en zelfs botsen zo nu en dan. Ik ben 35 jaar, dus ik mag wel haast maken nu ik weet dat die paar overgebleven eieren van mij bereikt moeten worden door kruipende cellen. Spermacellen zwemmen dus niet vrolijk naar de baarmoedermond en eierstokken. Via de wanden kruipen ze naar de eicellen. Ik vind het ook een raar praatje worden hoor. Maar ik leg het toch nog even uit. Ze kruipen zich dus een weg naar boven. Als ze een bocht tegenkomen, gaan ze gewoon door tot ze tegen een muur knallen. Een wand. Want een baarmoedermuur klinkt wel heel gek. Ze botsen tegen de wand. Wat ze daarna doen weet ik niet. Dat stond niet in het verslag van het wetenschappelijk onderzoek. Ik denk dat ze dan óf de eicel bevruchten óf afsterven in het, zoals dat heet volgens het officiële-termen-boek, voortplantingsstelsel. Ik ben nog al visueel ingesteld. Dus deze kruipende spermacellen zijn, sinds het lezen van het stuk, op mijn netvlies gebrand. Dat klinkt ook goor. Laatst vroeg iemand mij weer, alwéér, of ik kinderen wil. Want ik ben al bijna 36 jaar. En dan heb je niet veel eicellen meer over. Dus dan wordt het moeilijker. Ik heb momenteel geen vriend. En vaak hebben mijn dates al kinderen. En meestal willen zij dan geen ‘tweede leg’ zoals dat, héél plat, heet. Ik vind dat zo’n viezige uitspraak. Past prima in dit verhaal. Ik hoefde dus ook niet zo nodig. Ik dacht er zelfs eigenlijk...read more
De vraag of ik kinderen wil wordt mij reeds enkele tijd om de haverklap gesteld. Dat komt denk ik door mijn leeftijd. Wil ik kinderen? Ik vind het meervoud altijd een beetje dreigend klinken. Laat ik met één beginnen, denk ik dan. ĺk ja, want ‘we’ is er, nog, niet. Dat kind is dan ook niet heel logisch. Maar dat vergeet de vrager doorgaans. Of dat heeft er ineens niets mee te maken. Huh? Goed, om terug te komen op de vraag of ik kinderen wil kan ik kort, maar ga ik lang antwoord geven. Om kinderen te maken en krijgen, moet je namelijk een partner hebben. Of niet, maar ik wil geen kind van een anonieme vader. Die, in mijn geval, man heb ik dus nog niet. Ik word bijna vierendertig jaar. Als ik in mijn vierendertigste levensjaar iemand leer kennen, dan kan het zijn dat alles sneller gaat dan wanneer men twintig is, samenwonen en ook de kinderkwestie. Want het is een kwestie. Of niet, maar het klinkt wel leuk. Als de man nou héél leuk is, maar niet in staat om een kind te verwekken, dan kan ik bijvoorbeeld wel een kind willen, maar dan houdt het op. En om hem nou hiervoor te verlaten… Dus daar is obstakel numero uno. Dan kan het nog zo zijn dat deze meneer helemaal geen kinderen wil. Hij heeft er bijvoorbeeld al een paar, of hij houdt er gewoon niet van, net zoals ik niet van huisdieren hou. Het kan. Goed, op weg naar obstakel drie. Het kan natuurlijk ook dat ik ze niet kan krijgen, dat mijn eierstokken...read more
