Postapocalyptische romans met jonge mensen in de hoofdrol – ik kan er geen genoeg van krijgen. Divergent, The Hunger Games, héérlijk. En nu is er de de labyrintrenner waarin een stel jongens opgesloten zit in een – je raadt het al – labyrint.
Geheugenverlies
Thomas wordt wakker in een metalen kooi. Hij heeft geen flauw idee waar hij precies is, en hoe hij daar terecht is gekomen. Maar dat is niet het enige wat hij kwijt is, hij weet niets meer van zijn leven tot op het moment dat hij wakker werd in de kooi.
Om de verwarring groter te maken, wordt hij uit de kooi gehaald door een stel jonge jongens tussen de 12 en 16 jaar die zitten opgesloten in een labyrint. Allemaal zijn ze via dezelfde kooi in het labyrint gekomen, en allemaal zijn ze hun geheugen tot dat moment kwijt.
Mini-maatschappij
Als je allemaal je geheugen kwijt bent en niemand antwoorden heeft, kun je maar één ding doen, de situatie accepteren en er het beste van maken. En dat is wat de jongens hebben gedaan. Ze vormen samen een mini-maatschappij, waarin iedereen zijn rol heeft.
De jongens zijn onderverdeeld in groepen, en iedere groep heeft zijn eigen taken. Iedere groep heeft een leider – de Keeper – en zo is het wonderbaarlijke geschied; een groep tienerjongens leeft in een mini-maatschappij op vreedzame voet samen.
Enge hybride wezens
Een groep is iets anders dan de andere groepen; de renners zijn de enigen die het labyrint in mogen. De renners gaan elke ochtend het labyrint in, en komen altijd voor zonsondergang weer terug. Want als de zon onder gaat, wordt het labyrint overgenomen door grievers. Wezens die half biologisch, half robot zijn, en als je er door een gegrepen wordt, sterf je of word je gek.
Overdag kun je ze ook tegen komen, maar de kans is kleiner. Toch wagen de renners elke dag opnieuw hun leven, in een wanhopige poging een uitweg uit het labyrint te vinden. Wat niet lukt, mede doordat de muren elke dag verschuiven.
De labyrintrenner
Ook al heeft Thomas geen herinneringen, hij weet wel dat hij het labyrint in wil. En als er een dag na zijn komst er iets onverwachts gebeurt, zit er maar een ding op. De jongens moeten het labyrint uit, en zijn bereid om hun leven daarvoor op het spel te zetten.
Maar wie is die hele Thomas eigenlijk, en heeft zijn plan wel enige kans van slagen?
Sterk opgebouwd verhaal
Mijn complimenten voor James Dashner, zijn onderwerp is bijzonder origineel en hij heeft het verhaal heel sterk opgebouwd. In het begin vind je als lezer de hele toestand nog vreemd en raar, maar na ieder brokje informatie word je nieuwsgieriger en moet je verder lezen.
Al vanaf de eerste pagina zet Dashner een onheilspellend gevoel neer, dat alleen maar sterker wordt. Op gegeven moment ben je zelf in staat om dat klote labyrint in te rennen, zodat je weg kunt komen én kunt ontdekken wat voor wereld er buiten het labyrint is.
Helaas paardrijlaars is De labyrintrenner het eerst deel van een trilogie, dus heel erg veel vragen worden niet beantwoord. Maar het venijn zit hem in de staart, want in de epiloog strooit Dashner achteloos een paar antwoorden rond, waardoor je met open mond achterblijft.
Ik heb geen idee wat we van de complete trilogie kunnen verwachten, het eerste deel smaakt echter naar meer. Al hoop ik wel dat er meer vrouwen in het volgende deel komen, en niet alleen als slachtoffers.
De labyrintrenner van James Dashner krijgt vier van de vijf roze kogels.
Wil je De labyrintrenner van James Dashner lezen? Via deze link kun je de Nederlandse versie bij Bol.com bestellen, en hier is de Engelse versie te koop.
