Hoe de ‘Mijn Geheim’ mij hielp om volwassen te worden
De leesmap, bestaat dat nog? Wij hadden hem vroeger. Het leukste uit die map vond ik het blad Mijn Geheim. Voor menigeen waren het vast andere bladen die een introductie gaven op het volwassen leven, maar voor mij was het de Mijn Geheim die de raadsels van volwassen vrouwen ontleedde. Het concept van Mijn Geheim is dat het vol staat met persoonlijke verhalen van, meestal, vrouwen. Die verhalen zijn over het algemeen in drie categorieën in te delen: 1. Vreemdgaan (meestal dat van de man, maar soms van de vrouw zelf, of allebei tegelijk zonder dat ze het van elkaar wisten); 2. Ruzies binnen de familie (lees: schoonfamilie); 3. Paranormale begaafdheid (of een andere geestesziekte). Neem nou het verhaal van Ans, die na dertig jaar huwelijk door haar man werd verlaten voor haar nichtje Zwaantje, met wie hij, zo bleek, al eens eerder het bed gedeeld had. Na een paar maanden stond Ans’ echtgenoot weer bij haar op de stoep, hij miste haar. Dus gingen ze bij elkaar in bed liggen. En werd Ans de minnares van haar eigen man, die ondertussen bij Zwaantje inwoonde. Hiervan leerde ik: 1. Mannen zijn onbetrouwbare honden; 2. Vrouwen hebben geen zelfrespect. Een ander leerzaam verhaal was dat van de vrouw die klaagde dat haar schoonfamilie ruzie met haar maakte nadat ze op de bruiloft van haar schoonzus, die vooral trouwde omdat dat belastingtechnisch voordeliger was, had uitgeroepen: “oh, het lijkt net een échte bruiloft!” Hiervan leerde ik dat sommige mensen trouwen omdat dat belastingtechnisch voordeliger is. Het leukste waren de panelverhalen. Hierin legde een vrouw haar dilemma (“Moet ik kiezen voor mijn...read more
De Bijbel is zo gek nog niet
Officieel ben ik rooms-katholiek, maar eigenlijk allang niet meer. Ver voor de misbruikschandalen uitgebreid in de media kwamen, ging ik niet meer naar de kerk. Op een gegeven moment kom je op een leeftijd dat je je realiseert dat God niet kán bestaan en dat doden niet zulke dingen doen als uit hun graf weer opstaan. En dan voelt het een beetje gek om liedjes te zingen die een soort oppermens in de hemel aanbidden, terwijl iedereen weet dat de maan en planeten in de hemel zijn en niet iemand met een lange baard. Nu zie ik op het nieuws de heisa rond het kiezen van de nieuwe paus. Bouwen ze een schoorsteentje op een kapel, komen daar allemaal mannen in lange jurken met paarse hoedjes op met elkaar praten, in naam van de groep mensen waar ik officieel nog altijd bij hoor. Het is een beetje een gek gedoe.De nieuwe paus zal waarschijnlijk net als zijn voorgangers prediken dat je geen condooms mag gebruiken en dat homoseksualiteit een zonde is. De wereld waarin hij en die andere mannen (want vrouwen mogen niet) leven staat zo ver van mij af dat het wel een ander universum lijkt. Ik kan me voorstellen dat mensen het sektarisch vinden, boos worden op die mannen of denken dat ze gek zijn. Die mannen maken het in ieder geval erg gemakkelijk het hele geloof lekker af te zeiken. Maar het zou zonde zijn alle facetten die het geloof behelst weg te kieperen en te doen alsof ze achterhaald zijn. Neem nou de Bijbel. De Bijbel lezen is de moeite waard, vind ik. Niet alleen...read more
Keuzes zijn zo eenvoudig nog niet
Shit. Had je je net voorgenomen om deze avond helemaal níks te doen, belt een goede vriendin in tranen op met de mededeling dat haar vriendje het heeft uitgemaakt. Kut. Nou ja, even haar verhaal aanhoren en het vol-le-dig met haar eens zijn ‘wat voor een arrogante zak het is’. Klaar denk je. Maar dan dringt de vriendin opeens aan om langs te komen. Laat je haar komen of kies je voor jezelf en zeg je eerlijk dat je daar nu even niet op zit te wachten? Keuzes blijven altijd lastig. Soms heb je binnen no time een beslissing genomen en andere keren doe je er dagen, weken of zelfs maanden over. En dan nóg twijfel je daarna of je wel het juiste hebt gedaan. Het lijkt ook wel alsof we in een tijd leven waarin we steeds méér keuzes moeten maken. Niet alleen ons eigen leven en dat van de mensen om ons heen is belangrijk, ook moeten we denken aan Afrika, biefstukjes, Grieken en noem ze maar op. En veel van die zaken roepen keuzes op. Zo gaan die reclames over plofkippen me uiteraard aan het hart en doe ik mijn best om bewust te kiezen tijdens het boodschappen doen. Maar het wordt me toch wel lastig gemaakt nu ik weet dat plofkip zielig is voor de kip zelf, terwijl het qua uitstoot van broeikasgassen veel beter voor het milieu is dan bijvoorbeeld biologisch kippenvlees. Om over het verschil in prijs nog maar te zwijgen. Betrokken zijn is prima, maar zodra mijn portemonnee er betrokken bij raakt, ben ik opeens toch minder principieel… Soms lijken keuzes onbeduidend,...read more