Ik vind mezelf leuk. En ik lach om mijn eigen grappen
‘Lach je nou om je eigen grap?’ ‘Jij lacht er toch ook om?’ ‘Ja, maar je lacht toch niet om je eigen grappen?’. Moeilijke gesprekken vind ik dat. Want, kort samengevat; de grap was blijkbaar leuk, er werd hard gelachen, maar ik mag het vooral zelf niet leuk vinden. Waarom dan niet? Als een ander die briljant leuke opmerking zou hebben gemaakt, dan was het wel toegestaan? Een grap is een grap. Stel dat ik een grap maak, of iets heel lolligs zeg, omdat ik het dus zelf ook echt heel lollig vind. En er in mijn hoofd al heel hard om moet lachen. Dan denk ik, tijdens die grappige gedachte; nou nou, wat leuk, ik gun de anderen ook eens wat lol. En als ik het dan uitspreek en mensen moeten lachen, dan moet ik me inhouden? Neen. Vind ik. Ik lach dus mee. Want mijn lollige opmerking was waarschijnlijk gewoon heel scherp, enorm leuk of geinig ver gezocht. Ik hou van ver gezocht. Maar niet zó ver dat het niet meer te begrijpen is. En wat eigenaardig wordt. Al kan dat ook weer heel leuk zijn. Reactie-technisch gezien dan. Ik heb een goede vriend die echt heel erg grappig is. Grappiger dan dat hij is, kan bijna niet. Ik moet altijd heel hard om hem lachen. En zijn bizar grappige opmerkingen gaan keer op keer door mijn hoofd, dagen lang, waardoor ik dan ook iedere keer weer flink kan lachen. Als hij zoiets leuks zegt, lacht hij zelf ook. Terecht, vind ik, want het is gewoon heel scherp, prikkelt alle lachspieren die een mens maar in zich...read more
Vrouwen zijn objecten
Batterijen marketeers vergaderen dagelijks urenlang over hoe ze de wereld keer op keer decolletés, nipple slips en beaver shots kunnen voorschotelen zonder dat het lijkt dat ze dat daadwerkelijk aan het doen zijn. Sex sells immers. Maar niet als het seks heet. Daarom zijn shampooreclames, MTV Grind, de Miniplaybackshow en de Pussy Cat Dolls bedacht. In Denemarken is een andere oplossing gevonden. De oplossing is bedacht door ene meneer Blachman, de Simon Cowell dan wel Henkjan Smits van Denemarken. Waarom al die moeite doen als je toch al weet wat de kijker eigenlijk wil zien? Blachman zet gewoon een blote vrouw voor de camera. En voor de kijkcijfers wordt er dan een beetje over die vrouw gepraat. Nou ja, gepraat. Ze wordt beoordeeld. Eigenlijk net zoals bij de voorrondes van Idols. Mooie tieten, uitgezakte kont, lekkere zaadvragende ogen en een goede pijpbek. Volgende! Het mooiste is dat de juryleden, Blachman en een roulerende sidekick, onooglijke types zijn. Blachman schijnt jazzmuzikant te zijn en ziet er quasimoeilijk intellectueel uit, met kale kop, doorleefd voorhoofd, strak pak en overhemd dat net een knoopje te ver openstaat. Om er toch nog redelijk vanaf te komen laat hij zich vergezellen door mensen die bij de voedselbank nog geweigerd zouden worden. De ene keer een dikke volgetatoeëerde Aziaat en de andere keer een bejaarde uitgezakte seksuoloog met een, I kid you not, ooglapje. De vrouwen die voor Blachman poseren moeten braaf een rondje lopen of zich omdraaien naar gelang de aanwijzingen. Ondertussen mogen ze niks zeggen. De mannen praten daarentegen aan één stuk door, over de filosofische betekenis van schaamhaar, over de pracht...read more
Hoezo geen tijd? Ik kan. Vanavond zelfs.
Of ik zin heb is een heel andere vraag, maar ik kan wel. Mensen zeggen tegenwoordig massaal geen tijd te hebben. Ik vind het krankzinnig. Zonde ook. Als ik leuk met iemand af wil spreken, moeten er, en dat neemt pas tijd in beslag, data over en weer gegooid worden. Maar ik weet nu toch helemaal niet of ik over drie weken zin heb om af te spreken. Als ik dit uit, wordt dit veelal niet op prijs gesteld. Drukke banen, sport, verplichtingen, kinderen en de combinatie daarvan worden er vaak direct in ge-excuseerd. Omdat die dingen ook tijdrovend zijn. Dat begrijp ik. Maar hoe zit het dan met de mensen die ook in bezit zijn van één of meer van bovenstaande ingrediënten en wel tijd hebben. Zijn zij saai? Of behoorlijk handig in het verdelen van tijd en dol op het niet sociale soms even lekker niks doen? Ook wordt geen tijd hebben en drukte regelmatig als excuus gebruikt. ‘Ik heb geen tijd’, is voor veel mensen makkelijker uit te spreken dan ‘ik heb geen zin’. Want vaak hoor ik mensen zeggen dat ze zeiden dat ze geen tijd, maar eigenlijk gewoon geen zin hadden. Dat vind ik enorm achterlijk. Geen zin hebben is niet erg en eerlijker dan dat we denken dat iedereen druk is. Zo raakt de wereld in de war. Ik in ieder geval. Geen tijd hebben is ook een maatschappelijke status. Interessant voornamelijk. Een hoge status zelfs, in sommige ogen. Als iemand geen tijd heeft, is hij of zij vast enorm druk en gewild. En ook de interessanten in kwestie varen wel bij deze...read more