09-08-2010 | ... en alles
In 1809 verscheen Die Wahlverwandtschaften, Goethe’s derde roman. Sindsdien is de roman verschillende keren in het Nederlands vertaald en dit jaar verscheen wederom een vertaling; Affiniteiten door Ria van Hengel. Maar heeft het nut om zo’n oud boek weer uit te brengen? Het verhaal Eduard is een rijke baron die al in zijn jeugd verliefd was op de mooie Charlotte. Ondanks het feit dat de liefde wederzijds was, trouwden zij beiden met iemand anders. Nu hun beider partners gestorven zijn, hebben ze eindelijk hun jeugddroom waargemaakt en willen ze de rest van hun leven samen brengen. Naar volle tevredenheid wonen ze samen in het kasteel van de familie van Eduard waar ze zich bezig houden met de aanleg van een park om de omgeving te verfraaien, musiceren en lange gesprekken. Samen zijn ze in evenwicht en compleet gelukkig. Op een dag stelt Eduard voor dat zijn goede vriend, Kapitein Otto, bij hen intrekt. Hij kan zich dan nuttig maken bij het herinrichten van het gezelschap. Charlotte ziet dit idee aanvankelijk niet zitten. Ze is bang dat de band tussen haar en Eduard zal veranderen als een derde op het toneel verschijnt. Toch besluit ze te zwichten en de komst van de kapitein luidt het begin van het einde in. Op een avond raken de drie aan de praat over chemie, over affiniteiten. Charlotte krijgt uitgelegd dat elementen elkaar kunnen aantrekken, maar ook afstoten. Eduard en zij zijn A en B. Met de komst van de kapitein, is er een C bij gekomen. A trekt naar C en B blijft alleen over. Dus moet er een D bijkomen en dan...read more
26-07-2010 | ... en alles
Was boek een al een genot om te lezen, boek twee is nog fijner. Als lezer word je nog verder meegesleurd in de bizarre wereld van Tengo, Fukaeri en Aomame; 1q84. De vreemde novelle die Fukaeri en Tengo hebben geschreven, wordt precies zoals uitgever Komatsu had verwacht een bestseller. ‘Een pop van lucht’ bereikt een breed publiek en zet hierdoor bepaalde dingen in gang, zoals professor Ebisuno (de voogd van Fukaeri) had voorspeld. Niet lang na het verschijnen van de novelle, verdwijnt Fukaeri dan ook. Maar waarom? Heeft de mysterieuze sekte haar te pakken? En waar zijn de professor en Kumatso? Inmiddels gebeurt er bij Tengo ook iets vreemds; eindelijk schrijft hij. Nu schrijft hij uiteraard al jaren, maar hij weet dat zijn werk nooit echt goed genoeg was. Het verhaal dat echter nu uit zijn pen gestroomd komt, is het verhaal. Het verhaal dat hij moest vertellen. Aomame haar leven was natuurlijk al anders sinds ze de wereld van 1q84 betrad. Er staan nog altijd twee manen aan de hemel. Van De Oude Dame krijgt ze weer een opdracht om iemand te vermoorden. Echter zal dit haar moeilijkste opdracht ooit worden, dus regelt De Oude Dame dat ze na deze opdracht kan verdwijnen. Ze zal plastische chirurgie krijgen, een nieuwe woonplaats, een nieuwe identiteit. Het is enorm riskant, maar het moet gebeuren. Deze man heeft namelijk meisjes van tien jaar oud verkracht, waaronder naar alle waarschijnlijkheid ook zijn eigen dochter. Een van deze meisjes is in het opvanghuis van De Oude Dame terechtgekomen en zodoende is het balletje gaan rollen. Deze man blijkt echter de Leider te zijn...read more
19-07-2010 | ... en alles
Het klinkt allicht vreemd, maar het eerste boek van de trilogie ‘1q84’ (qutienvierentachtig) is het minst en tegelijkertijd het meest murakamiëske boek uit het oeuvre van grootheid Haruki Murakami. Het is briljant en iedereen moet het lezen, ik zal mijn best doen om uit te leggen waarom. Door het lezen van Murakami ga je vreemd gedrag vertonen De mensen die hier al wat langer komen, weten allicht dat ik al eerder het een en ander heb geschreven over de romans van Haruki Murakami. Toen de postbode mij een pakketje bracht met daarin de eerste twee delen van 1q84, heb ik dan ook een vreugdedansje gedaan in de woonkamer. Aanvankelijk wilde ik de boeken niet eens uitpakken, omdat ze er zo prachtig ongerept uitzagen en ik serieus even overwoog een altaar te bouwen. Gelukkig wist ik mezelf te herpakken, heb ik met grote voorzichtigheid het cellofaan verwijderd en ben ik opgetogen begonnen met lezen. Twee verhalen Net als in andere boeken van Murakami (onder andere in mijn favoriet, HBWEHEVDW) lopen er twee verhalen door elkaar heen. Aomame – razend interessant In de oneven hoofdstukken maken we kennis met Aomame. Een jonge vrouw met een ongewone naam en een ongewoon leven. Ze woont alleen, werkt als martial artsinstructrice op een chique sportschool, heeft alle banden met haar familie verbroken en vermoord ongeveer elk half jaar een man. Dat laatste doet ze in opdracht van De Oude Dame, die misbruikte vrouwen en kinderen helpt. De meeste mannen draagt ze gewoon over aan de politie, maar af en toe zit er een uitzonderingsgeval tussen. Een man die zo bruut is, zo intens gemeen,...read more
29-03-2010 | ... en alles
Ik ben een paar dagen voor een conferentie in Milton Keynes. Milton Keynes is het Almere van Engeland: een stad bedacht in de jaren 60 zonder enige uitstraling of historie. De stad heeft geen centrum maar bestaat uit een aantal verspreid liggende dorpen. In een van deze dorpen, Woughton on the Green, is mijn Bed & Breakfast met de sprookjesachtige naam ‘The Apple Tree House’ gesitueerd. Woughton on the Green is een prachtig, uitgestrekt, groen dorp waar je veel vogels hoort fluiten. Mike en Sheila, de eigenaren van de Apple Tree House, heetten mij zaterdagavond welkom en lieten me mijn sfeervolle kamer zien. Ik was enigszins voorbereid op de ontdekking dat er geen draadloos internet was maar moest toch even slikken. Een paar dagen op een kamer zonder internet; kan ik dat overleven? Twee journalisten van NRC Next hebben geprobeerd een week te functioneren zonder Google. Dat bleek erg lastig: ze konden hun e-mail niet lezen, hun agenda niet inzien, geen informatie zoeken, en misschien nog wel het lastigste: geen Google Maps gebruiken. Ik ben ook akelig aangewezen op Google. Sterker nog, Google heeft ervoor gezorgd dat ik heel veel toepassingen online gebruik: e-mail, agenda, documenten, maps, nieuws en fotoalbum. Om nog maar te zwijgen van YouTube en mijn weblog op blogspot. Allemaal van Google. Geen toegang tot internet hebben betekent voor mij dus veel meer dan niet op Facebook, Twitter en nu.nl te kunnen kijken; voor vrijwel alles wat ik zou willen doen op mijn computer heb ik internetverbinding nodig. En dus begon ik, toen ik zondagmiddag tijdelijk wel internetverbinding had, wanhopig alle informatie te downloaden die ik...read more
09-02-2010 | ... en alles
Nico Groenhart is in 1943 een jonge student aan de TU Delft als hij een keuze krijgt. Of hij tekent een loyaliteitsverklaring aan Nazi-Duitsland en mag door studeren, of hij tekent geen loyaliteitsverklaring en wordt naar Duitsland gestuurd om daar te werken als dwangarbeider. Ruim twee jaar verblijft hij in Berlijn. Verschillende organisaties roepen de studenten op niet te tekenen, uit verzet. Als blijkt dat de vaders van de studenten die niet tekenen worden opgepakt, besluit Nico alsnog te tekenen, zodat zijn vader veilig is en hij zijn studie voort kan zetten. Helaas tekent hij te laat en wordt hij begin mei 1943 naar Berlijn gebracht om daar als dwangarbeider in de oorlogsindustrie te werken. In het begin houdt hij goede moed. Hij woont met andere studenten in een barak, zelfs zijn goede vrienden Aad en Theo zijn bij hem. De jonge mannen doen hun best om goed geluimd te blijven en werken hard in de fabriek. Ook al zijn ze te werk gesteld, ze hebben redelijk wat vrijheid. Ze mogen gewoon met het thuisfront schrijven (wat dan ook veelvuldig gebeurt) en ze ontvangen regelmatig pakketten vanuit Nederland met kleding en etenswaar. Ook mogen ze na gedane arbeid Berlijn in. De jongens bezoeken theaters en musea, organiseren een feest een debatteren geregeld om hun geestelijke gezondheid op peil te houden. Goed, af en toe wordt een bijeenkomst onderbroken door een luchtalarm en zitten ze de hele nacht in een schuilkelder, maar over het algeheel genomen is de eerste periode in Berlijn -ondanks het zware fysieke werk- goed te doen. Echter, naarmate de maanden vorderen en Berlijn steeds vaker gebombardeerd...read more
04-02-2010 | ... en alles
In de Alpen schiet een bus door de vangrail. In de bus zitten zeven jongetjes van het voetbalteam uit Broekmeer. Een van de jongetjes overleeft het ongeluk niet. In Nederland hebben de ouders van de jongetjes zich verzameld. Ze weten dat een van de kinderen het niet gered heeft, maar ze weten niet welke… Sofie is dertien als ze naar het kleine Broekmeer verhuist. Haar eerste vriendin wordt Els – de dochter van de drogist – die haar import noemt. Sofie beschouwt zichzelf liever als export. Na een paar jaar verdwijnt ze zomaar uit het dorp en er gaan verschillende geruchten rond. Ze zou in de grote stad D. zijn gaan wonen, waar ze de muze is van een kunstenaar. Ondertussen gaat het leven in het dorp door. De kinderen groeien op, trouwen met elkaar en krijgen zelf ook kinderen. Af en toe gaat er iemand vreemd, maar daar wordt niet over gepraat. Jaren later komt Sofie opeens terug en trouwt met René. Ze zijn een droompaar. Tot René verlamd raakt bij een bizar ongeval en verandert in een cynisch wrak op wieltjes. Als Mounir en Miriam in Broekmeer komen wonen, verandert er langzaam iets. Dat komt vooral door de rijke en ambitieuze Mounir. Ook al is zijn Nederlands vloeiend en is hij een succesvol ondernemer, de dorpelingen zien hem voornamelijk als een domme buitenlander. Voor Mounir is het erg belangrijk om geaccepteerd te worden in de gemeenschap, dus is hij erg actief in het dorpsleven als hij niet op zakenreis is. Als Mounir in Italië is, krijgt hij met een compagnon het idee om een trainingskamp in Italië...read more
