08-08-2014 | ... en alles
Ik loop regelmatig op het strand. En dan kom ik langs een stuk naaktstrand. Daar viel mij iets op. Naast de naaktheid. Daarom heb ik onderzoek gedaan naar het gedrag van naaktstrandgangers. Zij gedragen zich, vooral qua lichaamshouding, namelijk heel anders dan de aangeklede variant. Waarom is dit? Waarom willen naaktlopers zo graag laten zien dat zij bloot super op hun gemak zijn? Naakt Ik heb niks tegen naakt. Sterker nog, ik ben het ook, onder mijn kleding. En als ik eens in de twee jaar naar de sauna ga, ben ik publiekelijk naakt. Zo nu en dan ben ik naakt bij verkeringen. Verder heb ik geen behoefte aan het delen van mijn naaktheid met anderen. Anderen hebben dat wel. En dat is helemaal prima. Zij gaan naar een naaktfeest of naaktcamping, met z’n allen gezellig naakt zitten zijn, vrij van alles. Met in het café een doekje op de barkruk, als bescherming tegen, tegen iets waarvan ik het niet wil weten. Goed, die mensen zijn dus naakt onder elkaar en kunnen samen nakend genieten van waarvan zij dan ook mogen genieten. Strand In tegenstelling tot de nudistencampings, komen er op het naaktstrand aangeklede mensen voorbij gelopen, zoals ik. Ik kijk altijd om mij heen en zag een vrouw zonnen. Ik vond haar lichtroze bikinibroekje alleen een beetje smoezelig van kleur. Dat kwam, omdat het geen broekje was. Het was huid. Ik besefte dat ik op het naaktstrand liep. Wederom prima. Als niemand ermee lastig gevallen wordt. Maar. Een man maakte, precies op het smalle deel waar de geklede wandelaars hun doorgang maken, een ommetje. Met zijn bizar lange...read more
12-07-2014 | ... en alles
Net als vele anderen in dit land zit ik, zonder baan, thuis. Werkloos dus. Vroeger was dat iets om je voor te schamen. Tegenwoordig is het ‘Ah, jij ook al, mijn man, vriendin, buurvrouw én de neef van de bakker ook’. Kortom, iedereen kent wel iemand die zonder werk zit. Te hopen op een uitnodiging voor een sollicitatiegesprek. Nu krijgen werkzoekenden veel ongevraagde, vaak onhandige, tips. Laat mij je deze tip geven: geef deze tips niet. Onnodige tip 1: nabellen Ik hoor heel regelmatig de goedbedoelde tip om na het versturen van een sollicitatiebrief even het bedrijf te bellen waar je, samen met die 500 anderen, gesolliciteerd hebt op die geweldige functie. Nu ben ik zelf werkzaam geweest bij verschillende bedrijven waar de sollicitatiebrieven in mijn mailbox binnenkwamen. En niets is zo vervelend, noem het rustig bloedirritant, als kandidaten, terwijl alle info en sluitingsdatum in de vacaturetekst staat, na die tip van een kennis, vrolijk het bedrijf gaan bellen. Om even te laten zien hoe spontaan ze zijn. Allemaal. Geef jouw werkloze kennissen dus nooit meer de tip het bedrijf gezellig te bellen, als je wil dat zij ooit nog een baan krijgen. Tenzij het echt een goede inhoudelijke en serieus bedoelde vraag over de functie is. Er zijn momenteel namelijk zo bizar veel bedrijven waar de medewerkers dagelijks enorm druk zijn met het beantwoorden van al die telefoontjes, dat zij er volledig gek van worden. Begrijpelijk. En vervelend. Want door dat belgedrag van die honderden kandidaten die die tip opvolgen en denken spontaan te zijn en op te vallen, besluiten veel bedrijven nu dus mooi geen vacatures meer...read more
04-07-2014 | ... en alles
De onverschrokken lafaard is eigenlijk zo’n roman waarover je geen recensie wilt schrijven. Hoe minder je weet over dit boek voor je gaat lezen, hoe beter. Dan word je namelijk net als ik compleet verrast door het tragikomische verhaal van weduwnaar Bram. Komt een vrouw bij de dokter Man en vrouw zijn samen stapelgekdolgelukkig. Vrouw krijgt kanker. Relatie wordt slechter. Vrouw gaat dood, man blijft alleen achter en raakt een beetje de weg kwijt. Nee, De onverschrokken lafaard is geen goedkope Kluun-ripoff, ook al lijkt de korte samenvatting anders te suggereren. Vergeet deze vergelijking dus direct, want Bram is een veel boeiender hoofdpersonage dan Stijn. Bij Bram begrijp je ook al vrij snel waarom hij zich zo verschrikkelijk nors, nukkig en asociaal gedraagt na de dood van zijn geliefde Ronja, want Ronja was een van de weinige mensen die niet op de shitlistvan Bram stond. Jeugdliefde Al direct aan het begin van het verhaal, leer je dat de relatie tussen Ronja en Bram echt bijzonder is. Al samen sinds hun zestiende, kan niets of niemand tussen de twee komen. Bram twijfelt dan ook nooit aan hun toekomst, met Ronja wordt hij oud. Helaas voor Bram wordt Ronja nog niet eens dertig… Door middel van mooie flashbacks laat Meijer zien hoe de relatie tussen de twee ontstaan is, en dan Ronja en Bram met zijn tweeën een front vormen tegen de buitenwereld. Us against the world, baby! Logisch dus dat Bram doorslaat na haar dood. Nu moet hij in zijn eentje tegen die klotewereld knokken, en dat is lastig als jonge weduwnaar. Iedereen vindt je namelijk zielig en confronteert je continu met de dood van...read more
01-07-2014 | ... en alles
Verhuizen is een enorm karwei. Vrienden helpen verhuizen is een leuk karweitje. Je steekt de handen uit de mouwen, het schiet lekker op en na een paar uur ga je naar je eigen opgeruimde huis, je vrienden achterlatend tussen al hun dozen. Ga je binnenkort vrienden helpen verhuizen? Geef ze nu alvast deze vijf tips, dan wordt de verhuisdag een eitje. 1. Regel veel dozen. Heel veel. Maak een inschatting en verdubbel je inschatting om het werkelijk nodige aantal te weten. Zat je te denken aan 50 dozen? Regel er 100. Ga wekenlang ’s morgens naar Albert Heijn om goede dozen te scoren, of investeer in echte verhuisdozen. En vraag even in je vriendenkring wie er nog een stapel heeft liggen. 2. Neem vrij om in te pakken. Inpakken kost veel meer tijd dan je denkt. Je begint optimistisch met boeken, cd’s, kleding en keukeninventaris. Maar 80% van je tijd gaat zitten in 20% van je spullen. De laatjes met semi-belangrijke spullen die je moet uitzoeken, het dressoir, de kelderkast, de schuur. Haal ook alvast de meubels uit elkaar die beter in losse delen te vervoeren zijn. En label alle dozen met wat erin zit én naar welke kamer het moet. 3. Gooi weg. Dit is hét moment om grote opruiming te houden. Hoeveel paar sneakers heb je? Hoeveel paar laarzen? Hoeveel paar ballerina’s? Bewaar twee paar van elk. Kleren die je niet alleen afgelopen seizoen (winter/zomer) niet hebt gedragen, maar het jaar ervoor ook al niet, kan weg. Dozen die nog niet waren uitgepakt van de vorige verhuizing? Kan waarschijnlijk weg. Wat emotionele waarde heeft, stop je in een plastic krat...read more
27-06-2014 | ... en alles
Ik zag een filmpje over Facebook dat mij aan het denken heeft gezet. Over hoe de posts van het ‘schijnbaar’ enorm vrolijke leven van de één, wellicht voor de ander een ontevreden, naar gevoel en onnatuurlijk gedrag teweeg kan brengen. Om er bij te kunnen blijven horen. Nu denk ik dat veel mensen wel weten dat de blije posts geen 24/7 weergave van de werkelijkheid zijn. En dat het leven niet iedere dag vol jolijt kan zijn. Maar hoe serieus neem jij het digitale leven van een ander? Blijheid Op Facebook is iedereen blij. De berichten zijn blij. Zo ook die van mij. Want ik hou van blije onzin. Vooral van onzin. Facebook zie ik dan ook als gein. Ik post niet vaak iets met de locatie erbij. Ik ben dan altijd bang dat er mensen die in de buurt zijn ook even gezellig langskomen. En misschien, hoogstwaarschijnlijk, wil ik dat niet. Als ik bijvoorbeeld een goed gesprek met iemand aan het voeren ben. Of met iemand op date ben. En wat kan het een ander eigenlijk ook schelen waar ik me bevind. Maar blij is goed. Want de meeste mensen weten ook wel dat een gezellige foto een moment weergeeft. Facebook is een leuk speledingetje, waar je lol mee maakt. En af en toe laat zien hoe fijn je het hebt. Ik zie zelden, nooit eigenlijk, een selfie van een behuild gezicht met uitgelopen make-up met de nieuwe status ‘single’ en daarbij het onderschrift ‘Ik vind er vandaag niks aan, het is uit en ik zie het even helemaal niet meer zitten’. Maar door alle blijheid en al...read more
26-06-2014 | ... en alles
Annet de Jong heeft de afgelopen jaren vier puike thrillers afgeleverd: Bitter Vocht, Dossier Tobias, Vuurkoraal en Levend bewijs. Maar haar vijfde thriller verscheen maar niet. Wel stuurde Uitgeverij Q me allemaal informatie over een geweldige trilogie van ene Anna Levander, en wat blijkt? Anna Levander is het pseudoniem van Annet de Jong en Dominique van der Heyde. De Nederlandse Borgen? Met mij is haast heel Nederland fan van de Deense serie Borgen. De serie bewijst dat een politiek decor voor geweldige spanning kan zorgen. Tel daarbij op dat hoofdpersonage Morten Mathijsen een nogal Deens klinkende voornaam heeft, en je zou kunnen denken dat De Jong en Van der Heyde gewoon een Nederlandse versie van Borgen hebben gemaakt. Gelukkig is deze aanname helemaal onjuist! Morten 4 president! Hoofdpersoon Morten Mathijsen is de tweede man van De Nieuwe Liberalen, een vrij kleine partij. Voor het eerst in jaren stijgt DNL enorm in de peilingen, en het lijkt erop dat deze kleine partij wel eens de grootste zou worden. Dit is niet dankzij lijstrekker Tilda Adema, maar dankzij Morten. EN Morten heeft een missie; Adema buitenspel zetten en Minister-president worden. Helaas paardrijlaars is Morten een vervelende man, met nogal aparte politieke denkbeelden. Nu is dat prima, maar de manier waarop hij soms tegen zijn vrouw Esther praat, maakte me misselijk. Gelukkig wordt Morten omringd door boeiende bijpersonages, waarvan de meest boeiende voor de lezer Marijn is. Feit of fictie? Marijn werkt bij een uitgeverij en stuit daar per toeval op een manuscript uit de jaren ’90, waarin een politicus met de naam Morten aanwezig is op een feest waar iemand komt te overlijden. Marijn heeft al snel het idee...read more
