Sportvrouw van het jaar 2002, lid van de sportploeg van het jaar, bergen medailles, internationale naam en faam en de wereld aan haar voeten. Verona van de Leur leek te hebben waar de meeste meisjes alleen maar van kunnen dromen. Tegenwoordig verschijnt ze op webcamsites waar mannen geld betalen om naar haar te kijken terwijl ze zich aftrekken. Is ze erop vooruitgegaan? Kleren uittrekken voor de webcam werkt niet direct statusverhogend. Als ik voor het slapengaan nog even door de tv-kanalen zap schalt er zo nu en dan “O, Kelly!” door mijn woonkamer. Toen Kelly net uit het Big Brother huis was losgelaten stond Nederland in de rij om haar verbouwingswerk in de Playboy te kunnen bewonderen. Tegenwoordig zijn haar plastic smile en dito borsten alleen nog rond middernacht te aanschouwen en zal de gemiddelde Nederlander, net als ik, wegzappen. Mijn eerste reactie was dan ook dat Verona, die al eens in het nieuws was geweest wegens het afpersen van een overspelig stel, eenzelfde kant op ging en het niet lang zou duren voordat ze topless flikflakkend rond middernacht mijn woonkamer in zou turnen in een poging me te overtuigen om met haar een zwoele webcamsessie te beleven. Turnen vind ik een dubieus wereldje, te jonge meisjes in te strakke pakjes en te oude coaches die ze te pas en te onpas vastpakken, grijpen en bemoedigende klopjes op de billen geven. Ook de fanmail is niet mals, de meisjes ontvangen stapels ongepaste brieven, foto’s en teddybeertjes. Eigenlijk is de stap van mat naar cam voor de buitenwereld groter dan voor Verona. Voor ons is het moeilijk te rijmen dat...read more
Ik ken het bestaan van Grindr pas sinds gisteren, toen ik naar het programma Metropolis keek. Het is een app waarmee homoseksuele mannen met elkaar in contact kunnen komen. Je kunt dan zien wie er binnen een paar meter van je vandaan op zoek is naar seks. Of een goed gesprek. Maar dat laatste denk ik niet. Ik ben best modern en weet redelijk veel van apps, social media en allerlei sites. Ook ben ik bekend met daten via datingsites. Maar ik had echt nog nooit van Grindr gehoord. Tot gisteren, toen het in de aflevering van het tv-programma Metropolis over het verschillend gebruik van telefoons wereldwijd ging. Een Nederlandse jongen werd gevolgd terwijl hij aan het Grindren was. In Amsterdam. Hij kreeg al snel chatcontact. Zo wilde een man hem een blow-job geven en de jongen liet ook nog even de foto van de man aan heel televisie kijkend Nederland zien. Dat vond ik niet aardig. Maar ook ontmoette hij een erg leuk uitziende jongen en daar kletste hij wat mee. Op zich is het wel handig dat bij Grindr duidelijk is wat men zoekt. Via de chat maak je dat gewoon gelijk kenbaar aan degene die op de hoek van de straat ook met een smartphone staat te Grindren. Duidelijkheid voorop! Op een datingsite denk je nog wel eens iemand te ontmoeten voor een date of relatie, maar dan blijkt de ander toch plots op zoek te zijn naar vluchtige avontuurtjes. Reuze onduidelijk vaak. Zou er ook zo’n app zijn voor heteroseksuelen? Ja. Want dat heb ik gelijk even uit- en opgezocht natuurlijk. Dat heet dan Blendr....read more
Alsof het de normaalste zaak van de wereld is en ze niet anders gewend zijn, staat een stel artsen te knutselen aan de geslachtsdelen. Hup, een sneetje van onderen, even de ballen eruit drukken, de penis leegzuigen en van het vel dat overblijft wordt een stel schaamlippen gefabriceerd. Terwijl ik zorgeloos zit te zappen, verschijnt er opeens een heftige seksscene in beeld, waarbij je als kijker in uiterste close-up kan volgen hoe geslachtsgemeenschap er van de binnenkant precies uitziet. Is het Medisch Centrum West? Nee. Is het een slechte pornofilm? Nee. Het is ‘A girl’s guide to 21st century Sex’. Gefascineerd blijf ik hangen op de desbetreffende zender. Dat educatieve programma’s over seks al lang geen taboe meer zijn kan niemand ontgaan zijn, tenzij je in een grot hebt geleefd de afgelopen jaren. Maar dat bepaalde zaken zó gedetailleerd in beeld worden gebracht is nieuw voor mij. Door het plaatsen van minuscule camera’s in en op geslachtsdelen, krijg je te zien hoe de penetratie en een zaadlozing er vanuit de vagina uitzien. Een interessante gewaarwording. Maar ‘A girl’s guide to 21st century Sex’ gaat verder. In deze Engelse reportageserie onthult seksuologe Catherine Hood op een niets verhullende manier de mythen en mysteriën rondom seks. Van soa’s tot bondage, van seks tussen gehandicapten of obesitaspatiënten tot swingen en van opblaaspoppen tot homoseks in openbare toiletten… Alles komt uitgebreid en zeer gedetailleerd aan bod. In deze aflevering wordt het item ‘geslachtsveranderingen’ behandeld. Twee mensen in de hoofdrol: een man die een vrouw wil worden en een vrouw die een man wil worden. Nu heb ik deze ‘stoornis’ altijd al gek gevonden,...read more
Vaak hoor ik dat alleenstaande mannen met baby’s aantrekkelijk gevonden worden. De vrouw valt dan voor het zachte, tere, gedrag van de man. Ik heb dat niet. Als ik een man met een kleine baby zie, raak ik er niet opgewonden van. En denk ik niet aan heftig zoenen met de man in kwestie. Een vriendin zei onlangs, toen we een man met een hippe kinderwagen passeerden, dat ze dat zo’n lief plaatje vond. Ik keek eens om en kon niets aantrekkelijks of liefs bedenken. Ik vind een single man met een luiertas om zijn nek gewoon niet sexy. Natuurlijk kan een man met een kind best leuk zijn. Als de beste man bijvoorbeeld je eigen man is. Of als het kind iets ouder is. Maar dat komt dan weer, omdat ik communicerende mensen leuk vind. Vooral als mensen normaal met hun kinderen praten. In normale-mensen-taal. Maar dan nog heb ik geen gedachten in de trant van; als hij zo leuk is met dat kind, is hij vast ook leuk voor mij. En ik kan dan al helemaal niet denken aan hoe hij me passioneel zou zoenen op de bank. Stel je voor dat dat kind dan ineens beneden staat, omdat het niet kan slapen. Dat zou ik dan zó zielig vinden, want een kind wil zijn vader niet zien zoenen met een vreemde vrouw. Ik zou een platonische liefdesrelatie met die man krijgen. Tenzij de kinderen bij hun moeder zijn dat weekend. Dat zijn nou mijn gedachten bij een man met een baby, of heel jong kind. Die gedachten gaan dus heel wat verder dan ‘ah, wat lief...read more
Vorige maand verscheen de vierde verfilming van Bel Ami in de bioscoop, met hoofdrollen voor Uma Thurman, Kristin Scott Thomas, Christina Ricci en Robert Pattinson. Een ideale gelegenheid om deze klassieker van Guy de Maupassant weer uit te brengen. Ik las het verhaal voor de tweede keer en ik heb wederom enorm genoten. De jonge Georges Duroy komt berooid terug uit Algerije en wil niets liever dan het maken in Parijs. Hij werkt bij de spoorwegen en verdient te weinig om echt rond te kunnen komen. Hij droomt van geld, roem en liefde, maar heeft niet echt een idee hoe hij dit aan moet pakken. Dan loopt hij op straat een strijdmakker tegen het lijf, Charles Forestier. Hij heeft wel succes in Parijs, en werkt voor verschillende kranten. Zijn belangrijkste taak heeft hij echte bij ‘La Vie française’ en hij kan Georges daar wel gebruiken als assistent. Niet alleen ruikt Georges geld, maar ook zijn kans om de Parijse jetset binnen te dringen. Bij een etentje bij Forestier ontmoet hij juist de mooie en intelligente dames waarvan hij vermoedt dat hij ze nooit zal bezitten. Madeleine, de mooie en eigenzinnige vrouw van Forestier, Clotilde de Marelle en de statige mevrouw Walter, de vrouw van de directeur van de krant. Allen zijn ze welbespraakt en genieten een bepaalde status die Georges misschien nooit wel zal bereiken. Maar ondanks zijn armoedige komaf, heeft Georges een aantal troeven; zijn schoonheid, charme en zijn vlotte babbel. Alle vrouwen bij het etentje zijn onder de indruk van de jonge Georges en ze sporen hun mannen aan om de jongeman op sleeptouw te nemen. En...read more
“Ach, daar heb je toch je vriendje voor…?” De meneer van de bouwmarkt kijkt mij met een glimlach aan. De neiging om hem over de toonbank heen te trekken is groot. Erg groot. Als ik een vriendje had, beste man, stond ik hier nu zelf niet. Dan stond ik niet hier op mijn hakken en wapperende haren om vier kuub wit zand te bestellen en twintig vierkante meter aan stoeptegels. Als ik een vriendje had, werd dit voor mij geregeld. Ik kijk de man een keer geïrriteerd aan en zucht. “Ik wil graag pinnen…” De laatste tijd lijk ik verdacht vaak twee verschillende groepen mensen tegen te komen; de mensen die er vanuit gaat dat ik een relatie heb en zich niet kunnen vóórstellen dat ik vrijgezel ben én een groepje mensen dat mij heeft opgegeven. Ook een kwalijke zaak. De eerste groep -Ach nee, jíj, vrijgezel?- haalt het bloed onder mijn nagels vandaan. Ik schreef er al eerder een column over en dreigde dat er gewonden zouden vallen. Dát is nog niet gebeurd, maar zie dit als een laatste waarschuwing. Er is niets zo frustrerend als mensen die blíjven vertellen hoe leuk je wel niet bent, hoe mooi je wel niet bent en dat alle mannen blind zijn als ze dat niet zien. Dat ze gek zijn om mij te laten lopen. Want als we de feiten op een rijtje gaan zetten, lopen de theorie en de praktijk elkaar volledig mis in deze. En discussie die daarop volgt over dat ik dan vast te keuskeurig zal zijn heb ik ook helemaal gehad. Ik geloof er heilig in dat er niet...read more
