Gebruiksaanwijzing van een ingewikkeld apparaat

“Maar wat wil je dat ik eraan doe? Het heeft toch helemaal geen zin om je daar druk om te maken schatje?” Roept hij uit. Vertwijfeling in zijn ogen. Hij kijkt naar het meisje waar hij van houdt, die op dat moment van pure woede en frustratie lijkt te gaan imploderen. Hij heeft niks verkeerd gedaan, iemand anders is de boosdoener, maar toch is hij degene die de biggelende tranen die over haar wangen lopen mag opdweilen. Ik beantwoord zijn vragende ogen met een stuurse blik en de woorden “Laat me nou godverdomme gewoon even boos zijn. Je weet toch hoe ik ben.” Ik ben doorgaans niet zo snel kwaad te krijgen, maar als het eenmaal is gelukt dan ga ik ook full Hulk. Ik weet wat ik nu nodig heb maar vertik het om erom te vragen. De procedure is niet alleen doodsimpel maar ook al meermaals uitgelegd. Terwijl ik wacht op de landing van het kwartje zet ik koffie en vul ik grote glazen met koud water. Dan gebeurt het. De wenkbrauwen gaan naar beneden en een geamuseerde glimlach vormt zich om zijn mond. Hij weet het weer. “Hey druktemaker, kom eens hier.” Hij trekt me naar zich toe en vouwt me in zijn armen. Na een paar seconden voel ik mezelf loslaten, via de spieren in mijn nek en schouders langzaam naar beneden. Onzichtbaar loop ik leeg. Dan gaat zijn telefoon. Ik maak me los en drink mijn koffie. Ondertussen borrelt de frustratie weer op. Hoe kan iemand zo egoistisch zijn? Echt, koop een fles empathie en trek hem ad fundum. Ontzettende grijze wolk die je...read more

“Échte vrouwen hebben een buikje en een kont”

Ik ken twee vrouwen. Ze zijn intelligent, aardig en grappig. Ik vind ze mooi. Toevallig zijn ze alle twee ontzettend slank, haast mager. Niet omdat ze zich uithongeren, maar ze hebben een ranke bouw en blijkbaar een snelle stofwisseling. Door hun gebrek aan flinke billen, een ronde buik en een enorme voorgevel, zijn zij volgens sommige mensen geen échte vrouwen. Want échte vrouwen hebben een buikje en een kont. Het schoonheidsideaal in de media is – ondanks de inspanningen van Dove – nog altijd een ontzettend slanke vrouw. Van ranke modellen met geen grammetje vet te veel, tot de jaloersmakende Doutzen Kroes en Kate Upton, die wel vorm hebben, maar geen lillende of kwabbige stukjes. Ik vind ze beeldig. Maar het is nu eenmaal zo dat modellen qua figuur niet representatief zijn voor de ‘gewone’ vrouw of de ‘doorsnee’ vrouw. Het is immers zo dat er meer vrouwen zijn die níet de maten hebben voor modellenwerk, dan wél. En als je als vrouw naar een modeshow kijkt, een reclame voorbij ziet komen of een glossy leest, dan valt je gelijk één ding op; jouw lichaam lijkt niet op dat van de vrouwen in de media. En blijkbaar kunnen veel vrouwen dan maar op twee manieren reageren; 1. Ze zijn chronisch op dieet en sporten als een idioot omdat ze ook slank willen zijn; 2. Ze roepen dat zij wél een echt vrouwenlichaam hebben en de meisjes in de media niet. De laatste groep heeft immers twee erwtjes op een plankje, geen heupen en een platte buik, dus zijn het geen echte vrouwen. Ik weet eerlijk gezegd niet welke reactie...read more

De vrouw der vrouwen; The Killer Bee

Elk meisje kent er wel één. En als het meisje een vrouw wordt, dan blijft dat zo. Er is er altijd een, als je pech hebt meerdere, maar dan zit het je gewoon niet mee in het leven. Je vindt haar aardig, maar eigenlijk haat je haar. Ze is de kotsmisselijke, vleesgeworden nachtmerrie. Perfectie. Ik heb het over de Killer Bee: Miss Perfect. Niets is wat het lijkt Als je op school zit, vooral de middelbare school, maak je voor het eerst kennis met Killer Bees. Ze worden omgeven door loopmeisjes, ze pikken de lekkerste jongens in en zelfs leraren trappen erin. Alles was dan perfect aan zo’n kind! “Dat komt”, zei mijn moeder, “omdat ze zich inbeelden dat ze mooi zijn. Ze zijn net zo onzeker als jij, misschien nog wel meer.” En moeders had gelijk, want de Killer Bees uit die tijd zitten nu vaak thuis met obesitas extremas en, als het mee zit, vijf kinderen van vier verschillende mannen, die allemaal tegelijkertijd huilen en poepen. Dus zo perfect waren ze niet. Achteraf. De ontmoeting Na de middelbare school kwam alles inderdaad goed. Ik groeide op, kreeg door dat ik best een lekkere kop op mijn romp heb en had aan mannetjesaandacht geen gebrek. Ik genoot van mooie dames. Ik genoot ervan om te zien hoe andere vrouwen hun best deden er goed uit te zien. If you got it, flaunt it! Inspiratie op zijn best. Dit ging tien jaar goed… totdat ik háár zag. Some girls have it all… Iedere vrouw kent er wel één. Ik heb er in ieder geval weer één leren kennen. Een...read more

Recensie: Vladimir ging naar Wasteland

Het was zo’n situatie waarin je niet snel verwacht verzeild te raken. Zo stond ik in mijn boxershort omringd door kledingrekken met leren broeken, latex jurkjes en pakjes met gaten waar je die niet direct zou verwachten. “Ja, je kan echt niet iets aan met stof, want dan kom je niet eens langs de doorbitch”. Een logische uitspraak aangezien ik een outfit aan het passen was voor een avondje Wasteland. Laat ik voorop stellen dat ik het doodeng vond. Het was in het kader van dingen-die-vast-niet-zomaar-op- je-pad-komen en je-gaat-er -niet-dood-van dat ik überhaupt ja had durven zeggen op de uitnodiging van een jongedame om haar te begeleiden naar één van de grootste fetishfeesten van Europa. Vervolgens stond ik in het kader van go-big-or-go-home de ene woeste outfit na de andere te passen in een opvallend fleurige winkel met heel behulpzaam personeel. Eén van de dingen waar ik me het meeste zorgen over maakte was dat zo’n outfit echt verschrikkelijk zou zijn en dat ik enorm voor lul zou lopen. Dankzij de hulp van mijn jongedame en het vriendelijke personeel stond ik uiteindelijk zeer tevreden te zijn voor de spiegel, zo durfde ik wel de wereld in die ik voorheen alleen kende via Paul Jambers en Menno Büch. Bij binnenkomst is al meteen duidelijk dat we niet op een gewoon dansfeest zijn. In de rij zijn de meeste mensen nog enigszins bedekt maar eenmaal in de ontvangsthal gaan de jassen uit en worden er uit tassen allerlei accessoires en opzetstukken getoverd. Als ik in de rij van de garderobe sta bukt de man voor mij zich om zijn broek nog...read more

Seks is overrated!

Hoe clichématig ook: seks sells. De hoofdreden, ten eerste, dat je dit artikel besloot te lezen, is omdat er “seks” in de titel staat. Bij het woord poesje denken 9 van de 10 mensen toch aan iets anders dan aan een pluizig dier met puntoortjes en als ik in de auto zit en een bedrijfsbusje voorbij zie rijden met “Trio Autoverhuur” erop, krijgt iedereen, ook ik, er zo mijn ideeën bij. Toch vind ik persoonlijk eigenlijk dat seks, klinisch gezien, vaak op hetzelfde neerkomt. Zeker als je al wat langer met dezelfde eega bent, moet er op een gegeven moment een fanfare in het spel komen om de boel nog een beetje spannend te houden. Carnaval in de slaapkamer! Therapie, cursussen, boeken, tijdschriften, it’s all about sex! Sneu eigenlijk. Ik vind seks namelijk zwaar overrated. En echt niet omdat ik een preutse trut ben die haar benen het liefst gesloten houdt, integendeel. Ik kan eindeloos genieten van een lekker grof potje seks. Is dat ook weer gezegd. Punt is wel dat ik vind, merk, en ook heb uitgeplozen, dat er zo vaak over seks wordt gelogen, dat er niet eens meer gesproken kan worden over “de waarheid over seks.” Leugenaartje leef je nog? Alleen al over de frequentie wordt smakelijk gelogen. Als je iedereen om je heen moet geloven, gaan ze minstens 5 keer per week über-erotisch van bil. Je voelt je bijna een non als je je bedenkt dat jij en je liefde maar 2 keer per week de lakens opschudden, dus je zegt niks. Je hebt geen zin om een discussie aan te gaan over gesloten oesters....read more

De schokkende waarheid over jouw geschoren foef

Helemaal kaal, een landingsbaan, een driehoekje of iets creatiefs, haast geen enkele vrouw draagt haar schaamhaar nog au naturel. We scheren, trimmen, harsen en waxen er op los. Zodra je schaamhaar weer begint te groeien, jeukt het en als je niet oppast zit je opeens met ingegroeide haren en pukkeltjes. Waarom doen we dit? Waarom laten we niet gewoon lekker de boel groeien? Excuus 1: schaamhaar is vies Veel vrouwen en meisjes zeggen dat ze zich scheren, omdat hun schaamhaar vies is. Dit is natuurlijk onzin. Je kunt het vies vinden, maar het is níet vies. Het is haar. Was jij je nooit en hangen de klonters geronnen menstruatiebloed in je schaamhaar, ja, dát is vies. Excuus 2: schaamhaar is lelijk Ben je bijzonder harig en groeit je schaamhaar vanaf je navel tot je dijen? Tja, dat is niet erg charmant. Ook is het niet heel erg aantrekkelijk om allemaal wilde haren onder een mooi bikinibroekje vandaan te zien piepen. Maar dit is nog geen reden om al je schaamhaar te scheren of slechts een klein toefje over te laten. Je hoeft alleen maar je bikinilijn bij te werken en op je vulva kan de boel gewoon blijven zitten. De schokkende waarheid over jouw kale poes Iedereen heeft wel eens van die prachtige vintage foto’s en filmpjes uit de jaren ’70 gezien, waarbij het schaamhaar welig tierde. Vond men schaamhaar toen niet vies en lelijk? Nee. Schaamhaar was toen heel gewoon. Dus waar is het mis gegaan? Heel simpel; porno. In 1985 werd pornografie gelegaliseerd in Nederland. Tot die tijd was het behoorlijk lastig om aan vieze boekjes en filmpjes te...read more