Ik beken: ik heb last van sletvrees

Joyce Brekelmans schreef in deze column over een onderzoek waaruit blijkt dat vrouwen net zo geil zijn als mannen. Je verwacht het niet. Stella Bergsma ging dan ook in deze column tekeer dat zo’n onderzoek helemaal niet nodig is, dat we heus wel weten dat we geil zijn, maar hier niet aan toe durven te geven. We leiden massaal aan sletvrees. Uit hun columns komt duidelijk naar voren dat de dames zelf niet gehinderd worden door sletvrees, en het maakt me een beetje jaloers. Ik heb zelf namelijk wel ontzettende sletvrees. Ik ben 31 jaar oud en mijn bedpartners zijn op één hand te tellen. Nu kan ik net als de dames Brekelmans en Bergsma met onderzoeken en feministische pamfletten gaan smijten, maar liever leg ik uit waarom ik maar met zo weinig mannen naar bed ben geweest. Mijn ouders – een hippie en een provo – hebben geloof ik in de jaren ’70 amper kleding aan gehad. Zij hebben mij, mijn broer en mijn zusje vrij opgevoed. Bloot is gewoon en je hoeft je niet te schamen voor je lijf. Ook de seksuele voorlichting ging heel relaxed en al vrij jong leerden wij dat niet alleen mannen en vrouwen met elkaar kunnen vrijen, maar ook mannen met mannen, of vrouwen met vrouwen. Dat was allemaal prima. Mijn broer en zus voeren hier wel bij, en hebben zich ontwikkeld tot zelfbewuste volwassenen, die geen enkel probleem hebben met naaktheid en seksualiteit. En ik? Ik deed als enige thuis de badkamerdeur op slot als ik ging douchen. Mede door deze opvoeding en de losse seksuele moraal van de jaren ’90,...read more

Vrouwen zijn objecten

Batterijen marketeers vergaderen dagelijks urenlang over hoe ze de wereld keer op keer decolletés, nipple slips en beaver shots kunnen voorschotelen zonder dat het lijkt dat ze dat daadwerkelijk aan het doen zijn. Sex sells immers. Maar niet als het seks heet. Daarom zijn shampooreclames, MTV Grind, de Miniplaybackshow en de Pussy Cat Dolls bedacht. In Denemarken is een andere oplossing gevonden.   De oplossing is bedacht door ene meneer Blachman, de Simon Cowell dan wel Henkjan Smits van Denemarken. Waarom al die moeite doen als je toch al weet wat de kijker eigenlijk wil zien? Blachman zet gewoon een blote vrouw voor de camera. En voor de kijkcijfers wordt er dan een beetje over die vrouw gepraat. Nou ja, gepraat. Ze wordt beoordeeld. Eigenlijk net zoals bij de voorrondes van Idols. Mooie tieten, uitgezakte kont, lekkere zaadvragende ogen en een goede pijpbek. Volgende! Het mooiste is dat de juryleden, Blachman en een roulerende sidekick, onooglijke types zijn. Blachman schijnt jazzmuzikant te zijn en ziet er quasimoeilijk intellectueel uit, met kale kop, doorleefd voorhoofd, strak pak en overhemd dat net een knoopje te ver openstaat. Om er toch nog redelijk vanaf te komen laat hij zich vergezellen door mensen die bij de voedselbank nog geweigerd zouden worden. De ene keer een dikke volgetatoeëerde Aziaat en de andere keer een bejaarde uitgezakte seksuoloog met een, I kid you not, ooglapje. De vrouwen die voor Blachman poseren moeten braaf een rondje lopen of zich omdraaien naar gelang de aanwijzingen. Ondertussen mogen ze niks zeggen. De mannen praten daarentegen aan één stuk door, over de filosofische betekenis van schaamhaar, over de pracht...read more

Een kutverhaal: waarom naar de gynaecoloog?

“Waarom ga je naar een gynaecoloog? Er is toch niets mis met je ‘daar beneden’?” Dat is bijna de standaard vraag die ik krijg als ik aan vrouwen in mijn omgeving vertel dat ik naar de gynaecoloog ga, of beter, dan ik er eentje heb. Het is blijkbaar in Nederland nog niet de normaalste zaak van de wereld om iemand die ervoor gestudeerd heeft in je kut te laten kijken. Vanaf mijn veertiende loop ik al bij de gynaecoloog. Twee dagen ziek van het ongesteld zijn en ik wilde aan de pil. Mijn moeder besloot dat dergelijke zaken door de gynaecoloog gedaan moeten worden. Zijn we het toch ergens over eens. Als ik iets aan mijn huid heb, dan ga ik naar een dermatoloog. Iets aan je luchtwegen, oren, dan ga je naar de KNO-arts. Voor alles aan je lichaam is er iemand die zich erin gespecialiseerd heeft. Toch is het niet de normaalste zaak van de wereld, correctie, van Nederland, om als vrouw een specialist te hebben die je doos goed in de gaten houdt. “Maar de huisarts kan je toch ook de pil voorschrijven.” Ja, dat kan hij. Maar ik moet met hem ook allerlei andere zaken bespreken. Gesprekken die meestal eindigen met “ik verwijs je door naar een specialist”. Als ik daar al niet meteen zelf om gevraagd had. Nu ken ik mijn huisarts al heel lang, maar raar genoeg mijn gyno langer. Die heeft me namelijk op de wereld gezet. Gezelligheid. Misschien dat ik daardoor er minder moeite mee heb dat hij me eens per jaar tussen de benen inkijkt. Bij het zwanger worden, zwanger...read more

Hulde aan de jaloerse man!

Wie vindt een jaloerse man nou niet leuk? Heel veel vrouwen. Maar ik vind ze heerlijk. Want een jaloers man is duizend, nee, miljoenen malen beter dan een ongeïnteresseerd exemplaar. Jaloezie, in gezonde toestand natuurlijk, is fantastisch! Veel mannen zeggen, of liegen, niet jaloers te zijn. Dat is aangeleerd door vrouwen. Denk ik. Ik vind dat zo ongezellig. Onaantrekkelijk ook. En eigenlijk is het, ook al denken die vrouwen van wel, helemaal niet aardig voor de vriendin of echtgenote in kwestie. Want jaloezie staat niet voor iets naars, het staat in mijn ogen voor iets goeds. Echter, als een man zegt af en toe jaloers te zijn, vinden vrouwen het onaantrekkelijk. Want een echte man is niet jaloers. Ho! Stop! Daar zijn we nu net bij het belangrijkste punt beland. Een echt mannelijke man is namelijk wel jaloers. Oergedrag. De echte man laat zijn prooi niet zomaar uit handen nemen. Kapers op de kust worden nauwlettend in de gaten gehouden. En terecht. Jagen en dus ook wegjagen. Beschermen en optreden. Dat doet de echte man. Jaloers? Nee, enig! Sexy ook. Mensen in zuidelijke landen zijn jaloerser aangelegd dan de noordelijke types en zeggen dat ook gewoon. Negeert men elkaar tijdens eerste contacten onbewust of bewust een beetje, omdat er nog twijfel is, dan is de kans groot dat je van de noordelijke helft van Europa gewoon niks meer hoort, maar wees gewaarschuwd voor de Fransman, Italiaan of Portugees. Die doet namelijk niet aan negeren. De jaloerse jager in hen hoeft dan ook niet eens boven te komen of opgewekt te worden, die ligt al aan de oppervlakte. De niet-jaloerse...read more

Platonische liefde bestaat niet (en mannen zijn klootzakken)

Mannen en vrouwen zijn gemaakt om zich met elkaar voort te planten en, zo’n tien procent daargelaten, is dat ook waar we ons een groot deel van de tijd mee bezig houden. Of we nu avonden achter elkaar websites afstruinen op zoek naar mr of mrs right of in de kroeg breezers proberen te verdienen, uiteindelijk draait het om voortplanting. Kunnen mannen en vrouwen dan niet gewoon vrienden zijn? Nog even over de man. We willen ons zoveel en zo vaak mogelijk voortplanten. Daarom sloven we ons uit, gaan we vreemd en pakken we wat we pakken kunnen. Daarom zijn mannen zo vaak klootzakken. De vrouw, jullie dus, wil zich vooral zo goed mogelijk voortplanten en dus het beste genetische materiaal aantrekken. Daarom kleden jullie je mooi aan, ruiken jullie lekker en dansen jullie sexy. Daarom zijn vrouwen vaak teasers. Onderling liggen de verhoudingen doorgaans, zo’n tien procent daargelaten, anders. Mannen onder elkaar is van alles met bier, voetbal en opscheppen en vrouwen onder elkaar is van alles met shoppen, huilen en roddelen. Op zich lekker duidelijk, je eigen geslacht om mee te ontspannen en het andere om je mee voort te planten. Met de metroseksualisering van de samenleving is er nogal wat veranderd. Waar mannelijke vrienden van vrouwen vroeger vooral gay waren is dat nu niet meer nodig. Een vrouw kan tegenwoordig met goed fatsoen met haar heterovriend de Kalverstraat, kroeg of sauna in duiken zonder daar vleselijke bedoelingen mee te hebben. We kunnen gezellig met z’n allen leuke dingen doen zonder daarmee direct een voortplantingdans in te zetten. Vrouwen vinden het heerlijk om hun problemen aan een...read more

Weglopen tijdens een date. Mag dat? Ja, dat mag.

Weglopen tijdens een date komt vrijwel alleen voor in films. Die zich dan afspelen in Manhattan, New York. Want mensen in New York daten veel en als er dan iets raars gebeurt, loopt één van de twee gewoon weg. Ik heb teveel Amerikaanse tv-series en films gekeken denk ik. En ik had een date. Met een meneer die behoorlijk leuk leek. Na een paar keer mailen besloten we te bellen. De dag erna hebben we gewoon maar gelijk afgesproken. Om te gaan eten. Maar we gingen naar een kroeg. De man bestelde wijn en ik wilde mijn keuze doorgeven. De wijn bleek mijn keuze. Een meneer achter ons bestelde ook een drankje, botste tegen de knie van mijn date die daar gelijk wat van zei. Bij de tweede per ongelukke aanraking kreeg die meneer een officiële waarschuwing. Ik vond mijn lichtelijk agressieve date al wat minder leuk. Hij besloot even te gaan roken. Ik wachtte aan de bar. Zucht. Na lange minuten kwam hij terug en stelde een jongen aan me voor die hij had meegenomen. Van het roken. Ik begreep niet waarom die jongen bij onze afspraak werd gehaald. De jongen ook niet. Mijn date vroeg of hij werk had. Ik dacht op dat moment dat hij de jongen een baan aan wilde bieden, omdat het zo’n leuk ondernemend type was om te zien. Fris ook. In plaats daarvan begon hij hem ongevraagd te vertellen dat hij hem onzeker vond, zo met zijn handen in zijn zakken of armen over elkaar. En ook zei mijn date dat hij erg veel mensenkennis had en zag dat de jongen niet...read more