Het nut en de valkuilen van positief denken
Meermaals heb ik van mensen te horen gekregen dat ik positief moest denken. Niet denken in doemscenario’s, niet altijd beren op de weg zien en niet alles negatief of met een flinke portie cynisme benaderen. Het afgelopen jaar ben ik redelijk getraind geraakt in het op een positieve manier inschatten van situaties. Maar wat is nu precies het nut van positief denken? Je kent het vast wel; er overkomt je iets vervelends. Je hebt een belangrijke toets niet gehaald, jij en je vriend(in) zijn uit elkaar gegaan, je wordt ontslagen, dat soort dingen. Wat me opvalt is dat ‘je moet positief blijven’ een veelvoorkomende reactie is op dit soort gebeurtenissen. ‘Blijf positief, de volgende keer haal je die toets gewoon wél’, of ‘je moet positief denken, er zijn genoeg vissen in de zee’. Wat verandert dat positieve denken nu eigenlijk aan de situatie? Dit is een vraag die ik mezelf de laatste maanden vaak gesteld heb. Wat heeft het voor zin om positief te denken? Deze ellende wordt daar toch niet anders van? En dat is waar ik een fout maakte. Positief denken verandert inderdaad niets aan de situatie, maar alles aan de manier waarop je met de situatie omgaat. Dit klinkt misschien voor de hand liggend, maar wanneer je door angst, ongeloof en woede niet meer goed weet waar je het moet zoeken, is het moeilijk hier een onderscheid in te maken. Wanneer mensen zeiden; ‘blijf positief denken’ dacht ik dat als ik positief dacht dit de situatie ook anders, beter, zou maken. Wanneer je blijft denken ‘het komt goed’ en het lijkt er ineens op dat het...read moreOnzeker in je bikini of badpak? Ga naakt!
Veel vrouwen gaan op dieet wanneer ze bijna op vakantie gaan en hun bikini of badpak weer aan moeten. Ik heb de oplossing; Ga naakt! Dan ben je al je onzekerheden in één klap kwijt. Heerlijk, toch? Ik moest er nooit aan denken om naakt op het strand te verschijnen. Ik hield zelfs niet van topless. En ineens liep ik deze zomer als een losgeslagen hippie huppelend de zee in en uit. Als de vakantie nog langer had geduurd, was ik naakt het dorp in gewandeld. “Buenos dias, si, naked, si!” Mijn vriend genoot met volle teugen. Zo kon hij de hele dag genieten van mijn oh zo wonderschone naaktheid. Maar wat mij zo is bevallen, is dat ik al mijn onzekerheden over mijn lichaam ineens kwijt was. Doordat ik toch niets meer kon verbergen, was ik vrij van schaamte, van onzekerheden en van twijfels of ik wel mooi genoeg was. Ik was er gewoon. Daar, op het strand. Toen ik thuis kwam en vertelde dat ik naakt op het strand had gelegen, werd menig wenkbrauw opgeheven. Dat snap ik. Om de één of andere reden denkt men bij ‘openbaar naakt’ meestal aan rare nudisten met lege tieten en hangende ballen. Dat ik naast een naakte Tyrese Gibson zou kunnen liggen die zich insmeert met olie en zegt dat ik straks aan de beurt ben, daar denken ze niet aan. Heel logisch misschien, zulke dingen gebeuren alleen als ik naakt op het strand lig te dromen. Toch vraag ik me af waarom we de naakte waarheid niet onder ogen willen zien. Want natuurlijk zit die waarheid onder de putjes,...read moreZou jij bevriend kunnen zijn met een pedofiel of verkrachter?
Pedofielen en verkrachters kun je niet voor de rest van hun leven vasthouden in de gevangenis, vroeg of laat moeten ze terugkeren in de maatschappij. De vraag is, wat doe je vervolgens? Sluit je ze uit en jaag je ze op, of neem je ze op in een netwerk, waardoor ze zich gesteund voelen en de kans op een terugval kleiner is? In 1994 is in Canada COSA opgericht; een project waarbij zedendelinquenten na hun vrijlating opgevangen worden door een netwerk bestaand uit professionele hulpverleners en vrijwilligers. Het project was enorm succesvol, en sinds 2009 is er ook in Nederland een Cosa. En wat blijkt? Onderbuikgevoelens mogen ons dan oproepen om pedofielen en verkrachters te weren, dood te schoppen, te willen castreren of aan een boom op te knopen, in de praktijk blijkt dat je herhaling voorkomt door dit soort mensen op te nemen in de maatschappij, in plaats van ze uit te sluiten. Ik vind het een geweldig project. En ze zijn nog op zoek naar vrijwilligers. Maar wie kiest ervoor om vrijwillig bevriend te raken met een pedofiel of een verkrachter? Aan de ene kant vind ik dat iedereen een tweede kans verdient. (En in sommige gevallen een derde of een vierde.) Maar zou ik met iemand op kunnen trekken, die veroordeeld is voor een zedendelict? Zou jij het kunnen? Het doel van COSA is niet pedofielen en verkrachters knuffelen, maar nieuwe slachtoffers voorkomen. En blijkbaar voorkom je die door zedendelinquenten niet als monsters te zien die je moet slopen, maar als mensen die hulp en steun nodig hebben. Ik weet alleen niet of ik het zou...read moreBoekrecensie: Lang zal ze leven! – Barbara Stok
Helaas voor de fans is Lang zal ze leven! geen nieuw werk, maar een verzameling van het eerdere werk van Barbara Stok. Maar ook als je haar eerdere strips al hebt gelezen, is deze verzameling hoogtepunten de moeite waard.
read more